Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Gestreepte grondkruiper
Gestreepte grondkruiper | Geocerthia serrana
Striated Earthcreeper | Bandurrita estriada | Bandurrita-estriada
De gestreepte grondkruiper is een endemische ovenvogel van de Peruaanse Andes, met een lange, gebogen snavel en een gestreepte kop en onderzijde. Hij leeft op struikrijke hellingen en in Polylepis-bos hoog in de bergen en is de enige soort van het geslacht Geocerthia.
Geluid
De zang is een reeks snelle, schelle tonen die in een triller overgaat, vaak vanaf een rots of struik. De roep is een scherp, hoog tsjiet.
Opname: Dries Van de Loock — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm, met een lange, licht gebogen, donkere snavel en een vrij lange, roodbruine staart. De bovendelen zijn bruin, kruin en mantel met fijne, lichte strepen. Een lichte wenkbrauwstreep. De keel is witachtig, borst en buik zijn bruin met duidelijke lichte strepen. De vleugels hebben roodbruine randen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De bruinborstaardkruiper Upucerthia validirostris heeft een vergelijkbare snavel, maar vrijwel ongestreepte, geelbruine onderdelen. Wipstaarten zoals de bandvleugelwipstaart Cinclodes fuscus hebben een kortere, rechtere snavel en een lichte vleugelband. Canastero's (Asthenes) hebben een korte, rechte snavel.
Leefgebied
Struikrijke hellingen, Polylepis-bos, randen van bergbos en rotsige graslanden, meestal tussen 2500 en 4300 m. Zoekt op de grond en tussen mos en strooisel naar insecten en pikt daarbij met de snavel in de bodem. Het nest ligt in een holte in een aarden wal of tussen rotsen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Peru: in de Andes van het noorden en midden van het land, zuidwaarts tot in het zuiden-midden. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in Polylepis-bosjes en op struikrijke hellingen boven 3000 m, bijvoorbeeld in de Cordillera Blanca; de vogel zingt vroeg in de ochtend vanaf een rots of struik.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Polylepis-bos en struweel op grote hoogte worden aangetast door kap, branden en begrazing.
Wetenschappelijke naam
Geocerthia serrana | (Taczanowski, 1875) (GBIF: Upucerthia serrana)
Taczanowski beschreef de soort in 1875 als Upucerthia serrana; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Geocerthia werd in 2009 ingevoerd door Chesser & Claramunt. De geslachtsnaam komt van Grieks geō-, 'aarde, grond', en Certhia, het geslacht van de boomkruipers; het verwijst naar de leefwijze op de grond en de boomkruiperachtige snavel. De soortnaam komt van Spaans serrano, 'van de bergen' (Latijn serra, 'zaag', vandaar bergketen), naar het Andesgebergte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Junín, Peru.