Alle soorten › Spechtachtigen › Amerikaanse baardvogels › Gouden baardvogel
Gouden baardvogel | Capito auratus
Gilded Barbet | Cabezón dorado | Capitão-de-fronte-dourada
De gouden baardvogel is de baardvogel van het Amazonelaagland en de oostelijke uitlopers van de Andes, van Colombia tot Bolivia. Zijn lage, holle roep hoort bij de vaste achtergrondgeluiden van het regenwoud, al zit de vogel zelf meestal hoog in het bladerdak. De keelkleur varieert per ondersoort van geel en oranje tot rood.
Geluid
Een lange reeks lage, holle hoep-tonen, in een gelijkmatig tempo, vaak vanuit een boomkruin en ook midden op de dag. Daarnaast raspende en krassende roepjes.
Opname: Patricio Mena Valenzuela — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm, gedrongen, met een zware, kegelvormige zwarte snavel en een korte staart. Het mannetje is boven zwart met een gele wenkbrauwstreep, gele tot goudkleurige strepen op de rug en een gele vleugelstreep. De keel is per ondersoort oranje, goudgeel of rood; borst en buik zijn geel, met zwarte vlekken op de flanken. Het vrouwtje is boven sterker geel gestreept en onder dicht zwart gevlekt op een gele ondergrond.
Verwarringssoorten
De zwarte baardvogel Capito niger van de Guyana's lijkt sterk maar komt in het gidsgebied niet voor. De roodbandbaardvogel Capito wallacei en de sirabaardvogel Capito fitzpatricki, hoger op enkele geïsoleerde bergkammen in Peru, hebben een rode kruin, een witte keel en een rode borstband. De citroenkeelbaardvogel Eubucco richardsoni en andere Eubucco-soorten zijn kleiner, met een groene rug.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos op terra firme, várzea, bosranden, hoog secundair bos en voetheuvelbos op de oostflank, van het laagland tot ongeveer 1200 m, plaatselijk hoger. Zit meestal in het bladerdak, maar komt soms lager voor bessen. Eet vruchten, bessen en insecten en sluit zich vaak aan bij gemengde groepen. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een dode boom of tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland ten oosten van de Andes, vooral in het Amazonegebied in het zuidoosten. In Ecuador in het oostelijke laagland en de uitlopers. In Peru in het hele Amazonelaagland en de lagere oostflank. In Bolivia in het noorden en het midden, in het laagland en de lagere Yungas. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het westen van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in elk Amazonebos naar de lage, holle reeks hoep-tonen en zoek dan in de kruinen van hoge bomen. Uitkijktorens en bosranden langs rivieren geven het beste zicht op het bladerdak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en verdraagt bosranden en secundair bos, maar is afhankelijk van bos met hoge bomen.
Wetenschappelijke naam
Capito auratus | (Dumont, 1805)
Dumont beschreef de soort in 1805 als Bucco auratus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Capito werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn capito, 'met een grote kop'. De soortnaam komt van Latijn auratus, 'verguld' of 'goudkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sarayacu, Ucayali, Peru.