Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Goulds pepervreter
Goulds pepervreter | Selenidera gouldii
Gould's Toucanet | Tucanete de Gould | Saripoca-de-gould
Goulds pepervreter is een kleine toekan van het Amazonegebied ten zuiden van de Amazone, die in het gidsgebied alleen in het oosten van Bolivia voorkomt. Het mannetje is zwart op kop en onderzijde, het vrouwtje kastanjebruin. De soort wordt soms samengevoegd met de vleksnavelpepervreter van het Atlantisch regenwoud.
Geluid
Een reeks lage, kwakende tonen, ongeveer ggraunk tot ggrraauw, ook weergegeven als een diep pork-pork-pork.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
Ongeveer 33 cm. Het mannetje heeft een zwarte kop, nek, keel en buik, naakte groengele tot blauwe huid rond het oog en een goudgele pluim erachter. De bovendelen zijn groen, met een gele band op de onderhals. De flanken zijn geel en de onderstaartdekveren rood; de groene staart heeft kastanjebruine punten. Bij het vrouwtje zijn de zwarte delen kastanjebruin, de flanken geler en de band op de rug smaller. De snavel is zwart en ivoorkleurig getekend, met een geeloranje punt; het vrouwtje heeft een kortere snavel. Jongen zijn doffer, met een minder scherp getekende snavel.
Verwarringssoorten
Reinwardts pepervreter Selenidera reinwardtii heeft in het noordwesten van Bolivia een zwarte snavel met een groene basis, zonder ivoorkleur en zonder geeloranje punt. De vleksnavelpepervreter Selenidera maculirostris van Oost-Brazilië heeft een lichte snavel met zwarte vlekken en dwarsbanden. Arassari's zoals de bruinoorarassari Pteroglossus castanotis zijn groter en langstaartiger, met een gele onderzijde met een rode band.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos en galerijbos, ook palmbos, loofverliezend bos en secundair bos; op zandgrond ook in lager bos. Tot ongeveer 800 m. Leeft in paren of kleine groepen in de middelste etage en de kruinen. Eet vooral vruchten, daarnaast insecten. Broedt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in het oosten van Bolivia, in het laagland van Santa Cruz en aangrenzende delen van Beni. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Midden- en Oost-Brazilië ten zuiden van de Amazone, van de Madeira tot de Atlantische kust en zuidwaarts tot Mato Grosso.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In vochtig bos en galerijbos in het noorden en oosten van Santa Cruz. Luister naar de lage, kwakende roepen uit de middelste etage.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing in het zuiden van het Amazonegebied doet de stand plaatselijk afnemen.
Wetenschappelijke naam
Selenidera gouldii | (Natterer, 1837)
Natterer beschreef de soort in 1837 als Pteroglossus Gouldii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Selenidera werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks selēnē, 'maan', en deirē, 'hals', naar de gele halvemaanvormige band in de nek van het mannetje. De soortnaam gouldii eert John Gould (1804–1881), Engels ornitholoog en uitgever van geïllustreerde vogelboeken, onder meer een monografie over toekans. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pará, Brazilië.