Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Natterers pepervreter
Natterers pepervreter | Selenidera nattereri
Tawny-tufted Toucanet | Tucanete de Natterer | Saripoca-de-bico-castanho
Natterers pepervreter is een kleine toekan van het noordwestelijke Amazonegebied, die in het gidsgebied alleen in het uiterste oosten van Colombia voorkomt. Hij is te herkennen aan de veelkleurige, roodbruine snavel en de geelbruine pluim achter het oog. De soort is genoemd naar de Oostenrijkse verzamelaar Johann Natterer.
Geluid
Krakende, kwakende grruuuk-tonen, die 10 tot 15 seconden kunnen aanhouden, en een ratelend ddrik.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
32–33 cm. Het mannetje heeft een zwarte kop, nek, keel en buik, naakte lichtblauwe huid rond het oog en een gele tot geelbruine pluim erachter. De bovendelen zijn groen, met een gele band op de onderhals; de flanken zijn geel tot roestkleurig en de onderstaartdekveren rood. De groene staart heeft kastanjebruine punten. Het vrouwtje heeft een kastanjebruine kruin en een roestkleurige keel en buik. De snavel is grotendeels rood tot roodbruin, met een groene rug, blauw aan de basis en witte dwarsstreepjes op de ondersnavel; het vrouwtje heeft een kortere snavel.
Verwarringssoorten
Reinwardts pepervreter Selenidera reinwardtii in het zuidoosten van Colombia heeft een goudgele pluim achter het oog en een rode snavel met een zwarte punt, zonder blauw en wit. Arassari's zoals de dubbelbandarassari Pteroglossus pluricinctus zijn groter en langstaartiger, met een gele onderzijde met zwarte banden.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, vaak op zandgrond en in de buurt van rivieren en beken, ook lager bos op witzand. Leeft in paren of kleine groepen in de middelste etage en de kruinen. Eet vooral vruchten, daarnaast insecten. Broedt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste oosten, onder meer rond Mitú in Vaupés. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en in het noordwesten van Brazilië ten noorden van de Solimões, oostwaarts tot de bovenloop van de Rio Negro.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Rond Mitú in Vaupés, in bos op zandgrond langs beken. Luister in de ochtend naar de lang aangehouden, kwakende roepen uit de middelste etage.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is grotendeels nog bebost.
Wetenschappelijke naam
Selenidera nattereri | (Gould, 1835)
Gould beschreef de soort in 1835 als Pteroglossus Nattereri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Selenidera werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks selēnē, 'maan', en deirē, 'hals', naar de gele halvemaanvormige band in de nek van het mannetje. De soortnaam nattereri eert Johann Natterer (1787–1843), Oostenrijks natuuronderzoeker die van 1817 tot 1835 in Brazilië verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.