Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Reinwardts pepervreter
Reinwardts pepervreter | Selenidera reinwardtii
Golden-collared Toucanet | Tucanete de Reinwardt | Saripoca-de-coleira
Reinwardts pepervreter is een kleine toekan van het Amazonebos aan de voet van de Andes. Hij leeft in de middelste etage van hoog bos en verraadt zich vooral door zijn kwakende zang. In het gidsgebied komen twee vormen voor: in het noorden een vorm met een rode snavel, in het zuiden een vorm met een zwarte en groene snavel, die soms als aparte soort wordt beschouwd.
Geluid
Een reeks van ongeveer 4 tot 14 diepe, kwakende grraauk-tonen, meestal door één vogel gezongen. Daarnaast zachtere eh-, oe- en kik-roepen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
33–35 cm. Het mannetje heeft een zwarte kop, nek en onderzijde, een goudgele pluim achter het oog, naakte blauwe huid rond het oog en een smalle gele band tussen de zwarte nek en de groene rug. De flanken zijn goudgeel, de onderstaartdekveren rood en de groene staart heeft kastanjebruine punten. Bij het vrouwtje zijn de zwarte delen kastanjebruin en zijn pluim en flanken doffer. Bij de noordelijke vorm reinwardtii is de snavel grotendeels rood met een zwart buitenste derde deel; bij de zuidelijke vorm langsdorffii is de bovensnavel grotendeels zwart met een groene basis en de ondersnavel half groen, half zwart. Het vrouwtje heeft een kortere snavel; jongen zijn doffer.
Verwarringssoorten
Natterers pepervreter Selenidera nattereri in het uiterste oosten van Colombia heeft een roodbruine snavel met blauw aan de basis en witte streepjes op de ondersnavel, en een geelbruine pluim achter het oog. Goulds pepervreter Selenidera gouldii in het oosten van Bolivia heeft een zwart en ivoorkleurig getekende snavel met een geeloranje punt. Arassari's zoals de letterarassari Pteroglossus inscriptus zijn slanker en langstaartiger, met een gele onderzijde en een rode stuit.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van vochtig laaglandbos en voetheuvelbos, vooral op hoger gelegen terra firme, soms in várzea; mijdt secundair bos. Meestal onder 1000 m, plaatselijk tot 1200–1500 m. Leeft in paren of kleine groepen in de middelste etage. Eet vooral vruchten, daarnaast insecten. Broedt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuidoostelijke laagland. In Ecuador in het oostelijke laagland en de voetheuvels. In Peru in het Amazonelaagland: de vorm reinwardtii in het noorden, langsdorffii verder naar het zuiden; waar ze elkaar raken komen bastaarden voor. In Bolivia (langsdorffii) in het noordwestelijke laagland. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In hoog terra-firmebos in het oostelijke laagland van Ecuador en Peru, op enige afstand van rivieren. Luister naar de reeks kwakende tonen en zoek dan in het gebladerte onder de kruinen.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in deze soortafgrenzing; als twee aparte soorten worden beide vormen als niet bedreigd beoordeeld. Ontbossing in het Amazonegebied kan de stand plaatselijk doen afnemen.
Wetenschappelijke naam
Selenidera reinwardtii | (Wagler, 1827)
Wagler beschreef de soort in 1827 als Pteroglossus Reinwardtii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Selenidera werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks selēnē, 'maan', en deirē, 'hals', naar de gele halvemaanvormige band in de nek van het mannetje. De soortnaam reinwardtii eert Caspar Georg Carl Reinwardt (1773–1854), Duits-Nederlands natuuronderzoeker en botanicus, stichter van de botanische tuin van Buitenzorg (Bogor). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.