Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Grijsgestreepte buizerd
Grijsgestreepte buizerd | Buteo nitidus
Grey-lined Hawk | Aguililla gris | Gavião-pedrês
De grijsgestreepte buizerd is een middelgrote, lichtgrijze buizerd van bosranden en half-open bosgebied in het laagland. Volwassen vogels zijn fijn grijs gebandeerd, ook op de rug, en hebben een zwarte staart met witte banden. Tot 2012 werd hij samen met de grijze buizerd Buteo plagiatus van Midden-Amerika als één soort beschouwd.
Geluid
Een helder, klagend, dalend wieeeeuw, en in de broedtijd een reeks fluitende tonen, hoe-hoe-hoe.
Opname: Fabrício Grigolin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
38–43 cm. Vrij kort en breed gevleugeld, met een middellange staart. De volwassen vogel is lichtgrijs van boven met fijne donkere dwarslijnen, en wit van onder met fijne grijze bandering. De stuit is wit. De staart is zwart met twee witte banden en een smalle witte top. Washuid en poten zijn geel. In de vlucht zijn de ondervleugels wit, fijn gebandeerd, met donkere toppen. Jonge vogels zijn donkerbruin van boven en witachtig tot geelbruin van onder met donkere druppelvlekken, en hebben een lichte kop met een donkere oogstreep en baardstreep en een fijn gebandeerde bruine staart.
Verwarringssoorten
De wegbuizerd Rupornis magnirostris is kleiner, met een effen bruingrijze borst, roodbruine handpennen in de vlucht en een staart met meer en smallere banden. De breedvleugelbuizerd Buteo platypterus heeft een roodbruin gebandeerde borst en een donkere achterrand aan de ondervleugel. Jonge vogels lijken op jonge breedvleugelbuizerds en kortstaartbuizerds Buteo brachyurus; let dan op de witte stuit en de sterk getekende kop. De kleine bonte buizerd Leucopternis semiplumbeus is effen leigrijs van boven en ongebandeerd wit van onder.
Leefgebied
Bosranden, open bos, galerijbos, savannen met bosjes, secundair bos en plantages, vaak langs rivieren; vooral in het laagland tot ongeveer 1200 m, plaatselijk hoger in droge dalen. Jaagt vanuit een zitplaats vooral op hagedissen, verder op kleine zoogdieren, vogels en grote insecten. Het nest is een takkennest in een hoge boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland van het hele land, ook in de inter-Andesdalen. In Ecuador in het westelijke en het oostelijke laagland. In Peru in het oostelijke laagland en in het noordwesten (Tumbes). In Bolivia in het laagland in het noorden en oosten. Buiten het gidsgebied van Costa Rica door Panama en Venezuela tot de Guyana's, Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let langs bosranden, rivieren en de randen van savannen op een lichtgrijze buizerd op een kale tak boven de bosrand; in de broedtijd roept hij veel en vliegt hij in cirkels boven het bos.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Wijdverbreid en vrij algemeen; profiteert plaatselijk van het openen van bosgebied.
Wetenschappelijke naam
Buteo nitidus | (Latham, 1790)
Latham beschreef de soort in 1790 als Falco nitidus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Buteo werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam is Latijn buteo, de Romeinse naam voor de buizerd. De soortnaam is Latijn nitidus, 'glanzend' of 'helder'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.