Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Breedvleugelbuizerd
Breedvleugelbuizerd | Buteo platypterus
Broad-winged Hawk | Gavilán aludo | Gavião-de-asa-larga
De breedvleugelbuizerd is een compacte Noord-Amerikaanse buizerd die in grote aantallen naar Zuid-Amerika trekt. In oktober en in maart en april trekken zwermen door Midden-Amerika en Colombia, waarbij ze in thermiek opstijgen en daarna in glijvlucht verder trekken. In de winter leeft hij verspreid langs bosranden, vooral op de hellingen van de Andes.
Geluid
In het overwinteringsgebied meestal stil. De roep is een hoge, dunne fluittoon, pie-tieeeee.
Opname: Thomas Magarian — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
34–41 cm; het vrouwtje is iets groter. Compact, met brede, vrij spitse vleugels en een korte staart. De volwassen vogel is donkerbruin van boven, met roodbruine bandering op borst en flanken. De staart is zwart met een brede witte band en een smallere witte band. In de vlucht zijn de ondervleugels wit met een brede donkere achterrand en donkere toppen. Jonge vogels zijn wit tot geelbruin van onder met donkere strepen, vooral op de borstzijden, hebben een donkere baardstreep en een bruine staart met smalle donkere banden. Er komt een zeldzame donkere vorm voor.
Verwarringssoorten
De grijsgestreepte buizerd Buteo nitidus is grijs met fijne grijze bandering van onder en heeft een witte stuit. De wegbuizerd Rupornis magnirostris heeft roodbruine handpennen en een staart met vier of vijf smalle banden. Jonge vogels lijken op jonge kortstaartbuizerds Buteo brachyurus, die een ongestreepte borst hebben, en op jonge grijsgestreepte buizerds, die een witte stuit hebben. De prairiebuizerd Buteo swainsoni is groter, met langere, spitsere vleugels en donkere slagpennen.
Leefgebied
In de winter in bosranden, open bos, nevelwoud, secundair bos, koffieplantages en half-open gebied met bomen, vooral tussen ongeveer 500 en 2500 m op de hellingen van de Andes, ook in het laagland. Jaagt vanuit een zitplaats aan de bosrand op hagedissen, kikkers, kleine zoogdieren en grote insecten. Broedt in Noord-Amerika.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia algemeen tijdens de trek en in de winter, vooral in de Andes. In Ecuador wintergast op beide hellingen van de Andes en in het laagland. In Peru vooral op de oostelijke helling van de Andes. In Bolivia schaars, in de Yungas en het laagland. Broedt in het oosten van Noord-Amerika en overwintert van het zuiden van Mexico tot Bolivia en het westen van Brazilië; op de Caraïbische eilanden leven standvogel-ondersoorten.
- Jaarrond
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in oktober en in maart vanaf uitzichtpunten in de Colombiaanse Andes en boven het Magdalenadal naar trekkende zwermen die in thermiek opstijgen. In de winter zit hij vaak op een open tak aan de rand van bergbos of koffieplantages.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De stand is groot; op de trekroutes door Midden-Amerika worden op één dag soms tienduizenden vogels geteld.
Wetenschappelijke naam
Buteo platypterus | (Vieillot, 1823)
Vieillot beschreef de soort in 1823 als Sparvius Platypterus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Buteo werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam is Latijn buteo, de Romeinse naam voor de buizerd. De soortnaam komt van Grieks platus, 'breed', en pteron, 'vleugel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Schuylkill, Pennsylvania, VS.