Alle soorten › Glansvogelachtigen › Glansvogels › Grijskopglansvogel
Grijskopglansvogel | Brachygalba goeringi
Pale-headed Jacamar | Jacamará cabeciblanco | Ariramba-de-cabeça-pálida
De grijskopglansvogel is een kleine glansvogel met een lichte, grijsbruine kop, van galerijbos en bosranden in de llanos van Colombia en Venezuela. Hij leeft in paartjes of familiegroepjes die vanaf uitstekende takken op vliegende insecten jagen. In het gidsgebied komt hij alleen in het noordoosten van Colombia voor.
Geluid
Een reeks hoge wiet-tonen die steeds sneller en hoger worden en eindigen in een triller.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een lange, rechte, zwarte snavel en een vrij korte staart. Kruin, nek en schouders zijn asgrijs tot grijsbruin; er is een lichte wenkbrauwstreep. De overige bovendelen zijn donkerbruin met een groene glans, bij versleten vogels blauwzwart. De keel is geelachtig wit, over de bovenbuik loopt een kastanjebruine band, de flanken zijn donkerbruin en de rest van de onderdelen is wit. De seksen zijn vrijwel gelijk; jonge vogels hebben een grijzere kop en een sterkere groene glans.
Verwarringssoorten
De bruinkeelglansvogel Brachygalba lugubris heeft een donkerdere, bruine kop zonder lichte wenkbrauwstreep en mist de kastanjebruine buikband. De roodstaartglansvogel Galbula ruficauda is groter en glanzend groen, met een roestbruine buik en een langere staart.
Leefgebied
Vooral randen van galerijbos en secundair bos in de graslanden van de llanos, ook open landschap met verspreide bomen, meestal laag, plaatselijk tot ongeveer 1100 m. Zit op uitstekende takken, vaak in paartjes of kleine groepjes, en vliegt uit naar vliegende insecten, vooral vlinders en libellen. Broedt in een gang in een aarden wal.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de llanos van Arauca en Casanare. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de llanos van het noordwesten van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de llanos van Casanare, bijvoorbeeld op grote veehouderijen met galerijbos, langs de randen van bosjes en rivierbossen naar vogels op kale, uitstekende takken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een beperkt verspreidingsgebied, maar komt daarbinnen op veel plaatsen voor en verdraagt een landschap met veeteelt en verspreide bossen.
Wetenschappelijke naam
Brachygalba goeringi | Sclater & Salvin, 1869
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1869 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Brachygalba werd in 1854 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks brakhus, 'kort', met Galbula, het geslacht van de glansvogels. De soortnaam goeringi eert Christian Anton Goering (1836–1905), Duits natuuronderzoeker en kunstenaar, die van 1866 tot 1872 in Venezuela werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Maruria, ten noorden van het Valenciameer, Venezuela.