Alle soorten › Koekoeksvogels › Koekoeken › Grijskopkoekoek
Grijskopkoekoek | Coccyzus lansbergi
Grey-capped Cuckoo | Cuclillo cabecigrís | Papa-lagarta-de-capuz-cinza
De grijskopkoekoek is een kleine, donkere koekoek met een grijze kap en een diep kaneelkleurige onderzijde. Hij broedt in het droge westen van Ecuador en het noordwesten van Peru, waar hij met de regentijd verschijnt en in jaren met veel regen talrijker is, en in het noorden van Colombia en Venezuela. Waar de vogels buiten de broedtijd verblijven, is grotendeels onbekend.
Geluid
Een reeks holle, gelijkmatige tonen, koe-koe-koe-koe, die soms langzaam vertraagt. Roept vooral in de broedtijd; daarbuiten meestal stil.
Opname: Tuomas Seimola — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–27 cm, met een lange, getrapte staart. De kap is donker leigrijs en steekt af tegen de warm roodbruine rug en vleugels. De hele onderzijde, van keel tot onderstaartdekveren, is diep kaneel tot okerbruin. De onderzijde van de staart is zwart met grote witte punten. De snavel is geheel zwart; de oogring is geelachtig. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een bruinere kap.
Verwarringssoorten
De kleine mangrovekoekoek Coccyzus melacoryphus is bleker, met een grijsbruine bovenzijde, een zwart masker met een grijze band langs de halszijde en een bleek okerkleurige onderzijde. De mangrovekoekoek Coccyzus minor heeft een gele ondersnavel, een witachtige keel en een zwart masker. De kleine eekhoornkoekoek Coccycua minuta is geheel roodbruin, zonder grijze kap, met een rode iris en een gele snavel.
Leefgebied
Droogbos, halfvochtig bos, bosranden, oeverbos en dicht struikgewas, vooral in het laagland en de lagere hellingen tot ongeveer 1200 m. Zoekt langzaam in dichte begroeiing naar rupsen en andere grote insecten. Bouwt zelf een los nest van twijgen in een struik of kleine boom; broedt in de regentijd.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia vooral in het noorden, in het Caribische laagland en de droge binnendalen, met onregelmatig voorkomen. In Ecuador in het westen, vooral in de droge en halfvochtige zones van het laagland en de lagere hellingen. In Peru in het noordwesten, in de regio's Tumbes, Piura en Lambayeque. Op de Galápagos enkele malen als dwaalgast vastgesteld. Niet in Bolivia. Buiten het gidsgebied in het noorden van Venezuela.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Tussen januari en mei in droogbos en oeverbos in het zuidwesten van Ecuador en in Tumbes in Peru, wanneer de vogels roepen; in jaren met veel regen ook buiten de gebruikelijke plekken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het droogbos in zijn broedgebied is sterk versnipperd en gekapt; de soort lijkt echter ook gedegradeerde begroeiing te gebruiken.
Wetenschappelijke naam
Coccyzus lansbergi | Bonaparte, 1850
Bonaparte beschreef de soort in 1850 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Coccyzus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks kokkuzō, 'koekoek roepen'. De soortnaam lansbergi eert Reinhart Frans van Lansberge (1830–1873), Nederlands natuuronderzoeker, gezant in Colombia en gouverneur van Suriname (1859–1867). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.