Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Grijsrugbuizerd
Grijsrugbuizerd | Pseudastur occidentalis
Grey-backed Hawk | Gavilán dorsigrís | Gavião-de-costas-cinzentas
De grijsrugbuizerd is een grijs-witte bosbuizerd die alleen voorkomt in het westen van Ecuador en het uiterste noordwesten van Peru. Hij is gebonden aan bos en is door de grootschalige ontbossing van dit gebied schaars geworden. Hij is een van de kenmerkende soorten van het Tumbes-gebied.
Geluid
Een hese, aflopende schreeuw, kieeeer, vaak in de vlucht.
Opname: Rainforest Connection — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
45–51 cm; het vrouwtje is groter dan het mannetje. De volwassen vogel is donker leigrijs op rug en vleugels, met een witte kop die op kruin en achterhals grijs gestreept is. De onderzijde is wit. De staart is wit met een brede zwarte band voor de punt. De washuid en de poten zijn geel tot oranjegeel. In de vlucht zijn de ondervleugeldekveren wit en de slagpennen grijs met donkere punten. Jonge vogels hebben meer strepen op kop en borst en een bruinere rug.
Verwarringssoorten
De grote bonte buizerd Pseudastur albicollis is grotendeels wit, met zwart in de vleugels, en heeft een zwarte staart met een brede witte band; hij leeft in het gidsgebied vooral ten noorden en oosten van het verspreidingsgebied van de grijsrugbuizerd. De kleine bonte buizerd Leucopternis semiplumbeus is kleiner, met een egaal grijze kop en oranje washuid en poten. De kortstaartbuizerd Buteo brachyurus heeft een donkere kop en een grijze, gebandeerde staart.
Leefgebied
Vochtig en halfvochtig bos, loofwerpend droogbos, bosranden en grotere bosfragmenten. Van zeeniveau tot in de lagere bergen, vooral onder ongeveer 1500 m, plaatselijk hoger. Zweeft boven het bos en jaagt vanaf een uitkijkpost op reptielen, kleine zoogdieren, vogels en grote insecten. Het nest is een takkennest hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het westelijke laagland en op de westelijke voetheuvels van de Andes, van Esmeraldas tot El Oro en Loja. In Peru alleen in het uiterste noordwesten, vooral in Tumbes. Niet in Colombia en Bolivia. Het hele verspreidingsgebied ligt in het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de grotere bosgebieden van het westen van Ecuador en in het bos van Tumbes, op een uitkijkpunt boven het bladerdak in de ochtend, wanneer de vogels boven het bos zweven.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De stand is klein en versnipperd; het grootste deel van het oorspronkelijke bos in het verspreidingsgebied is gekapt of omgezet in landbouwgrond.
Wetenschappelijke naam
Pseudastur occidentalis | (Salvin, 1876) (GBIF: Leucopternis occidentalis)
Salvin beschreef de soort in 1876 als Leucopternis occidentalis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pseudastur werd in 1849 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks pseudo-, 'vals' of 'schijn-', met Latijn astur, 'havik'. De soortnaam is Latijn occidentalis, 'westelijk', naar het verspreidingsgebied in het westen van Ecuador en Peru. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit West-Ecuador.