Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Grijswangparkiet
Grijswangparkiet | Brotogeris pyrrhoptera
Grey-cheeked Parakeet | Perico cachetigrís | Periquito-de-bochecha-cinza
De grijswangparkiet is een groene parkiet van het droge en halfvochtige bos van het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. Grijze wangen en keel en oranje ondervleugels onderscheiden hem van de andere parkieten van dat gebied. De handel in kooivogels en het verlies van bos hebben de stand sterk verkleind.
Geluid
Een schel, snel herhaald tsjrie en een luid gekwetter, vooral van groepen in de vlucht.
Opname: Peter de Rouw — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20 cm, met een vrij korte, spitse staart en een lichte, hoornkleurige snavel. Het kleed is groen. Wangen, kin en keel zijn lichtgrijs, de kruin is blauwgrijs. De ondervleugeldekveren zijn helder oranje en in de vlucht goed te zien; de slagpennen zijn van boven blauwgroen. De seksen zijn gelijk. Jongen hebben een groenere kruin en minder grijs op de wangen.
Verwarringssoorten
De guayaquilaratinga Psittacara erythrogenys is veel groter, met een lange staart en rood op kop en vleugelboeg. De grijsrugmuspapegaai Forpus coelestis is veel kleiner, met een korte, wigvormige staart en geen oranje in de vleugel. Het bronsvleugelmargrietje Pionus chalcopterus is groter en donker, met een korte, vierkante staart.
Leefgebied
Droogbos en halfvochtig loofbos, bosranden, open bos met grote bomen, en plantages en akkers met verspreide bomen, van het laagland tot ruwweg 1500 m. Eet vruchten, zaden, bloemen en nectar, onder meer van Ceiba en Erythrina. Broedt in een holte in een boom of in een termietennest.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het westen, vooral van Guayas zuidwaarts door El Oro en Loja, met verspreide waarnemingen noordelijker. In Peru in het noordwesten, in Tumbes, Piura en plaatselijk Lambayeque. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het reservaat Jorupe bij Macará in Loja, in het droogbos van Cerro Blanco bij Guayaquil en in de bossen van Tumbes. Groepen vliegen luid kwetterend tussen bloeiende bomen; let in de vlucht op het oranje onder de vleugel.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Het verspreidingsgebied is klein, en het droogbos is grotendeels verdwenen of versnipperd. De soort werd lange tijd op grote schaal gevangen voor de handel in kooivogels.
Wetenschappelijke naam
Brotogeris pyrrhoptera | (Latham, 1801)
Latham beschreef de soort in 1801 als Psittacus pyrrhopterus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Brotogeris werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks brotos, 'mens, sterveling', en gērus, 'stem, spraak', naar het vermogen menselijke spraak na te bootsen. De soortnaam komt van Grieks purrhos, 'vlammend rood', en pteron, 'vleugel', naar de oranje ondervleugeldekveren. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guayaquil, Ecuador.