Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Grijze saltator

Grijze saltator | Saltator coerulescens

Bluish-grey Saltator | Pepitero grisáceo | Sabiá-gongá

De grijze saltator is een grote, grijze saltator van halfopen landschap, rivieroevers en bosranden in het laagland ten oosten van de Andes. Hij zit vaak zichtbaar in struiken en laat vanaf een uitkijkpost zijn fluitende zang horen. Sinds de opsplitsing van de oude, ruime soort omvat de naam alleen de vogels van Amazonië en het zuiden van Zuid-Amerika.

Grijze saltator (Saltator coerulescens)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een korte, heldere reeks fluitende tonen, nasaal tot zacht, vaak met een opgaande slotnoot, en wordt vanaf een uitkijkpost herhaald. Een veelgehoorde roep is een lange, opgaande fluittoon; verder een scherp tikje.

Luister: ZangXC1186244

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

20 cm, met een zware, zwarte snavel en een vrij lange staart. De bovendelen zijn blauwachtig grijs. Een korte witte wenkbrauwstreep loopt van de snavel tot net achter het oog; de keel is wit, begrensd door een zwarte baardstreep. De borst is grijs, de buik en de onderstaartdekveren zijn kaneelkleurig tot okerbruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn olijfkleuriger, met een gelige wenkbrauwstreep en keel.

Verwarrings­soorten

De caribische grijze saltator Saltator olivascens uit het noorden van Colombia is van boven olijfgrijzer en van onderen bleker. De bontkeelsaltator Saltator maximus heeft een groene rug en een okerkleurig keelmidden. De groenvleugelsaltator Saltator similis in Bolivia heeft groene randen aan de vleugelveren en een langere witte wenkbrauwstreep. De goudsnavelsaltator Saltator aurantiirostris heeft een oranje snavel en een zwart masker.

Leefgebied

Bosranden, rivieroevers en riviereilanden met struweel, secundair bos, savanne met bomen, weiland met heggen en tuinen, vooral beneden 1000 m, plaatselijk hoger in de voetheuvels. Mijdt het binnenste van gesloten bos. Eet vruchten, bloemen, knoppen en bladeren, aangevuld met insecten, in de onder- en middenetage, soms met gemengde groepen. Het nest is een kom in een struik of kleine boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het laagland van het zuidoosten, ten oosten van de Andes. In Ecuador en Peru in het Amazonelaagland en de voetheuvels van de oostflank. In Bolivia wijd verspreid in het laagland ten oosten van de Andes, inclusief de savannes van de Beni en het oosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het grootste deel van Brazilië, in Paraguay, het westen van Uruguay en het noorden van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek langs rivieroevers, riviereilanden en struikrijke bosranden in het Amazonelaagland; de vogel zingt vaak vanaf een open tak in de vroege ochtend.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen; de soort profiteert van bosranden en open, gedeeltelijk ontboste landschappen.

Wetenschappelijke naam

Saltator coerulescens | Vieillot, 1817

Vieillot beschreef de soort in 1817 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Saltator werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn saltator, 'danser'. De soortnaam komt van Latijn coerulescens, 'blauwachtig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.