Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Groene muspapegaai
Groene muspapegaai | Forpus passerinus
Green-rumped Parrotlet | Cotorrita culiverde | Tuim-santo
De groene muspapegaai is een kleine, helder groene muspapegaai van droge, open landschappen in het noorden van Zuid-Amerika. In het gidsgebied komt hij alleen in het noorden van Colombia voor. Paren en kleine groepen zoeken kwetterend zaden in struiken, tuinen en grasland.
Geluid
Een hoog, schel getjilp en gekwetter, vooral van groepen in de vlucht.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een korte, wigvormige staart en een lichte snavel. Het verenkleed is helder groen; de stuit is helderder smaragdgroen. Het mannetje heeft blauwe vleugeldekveren en armpennen en een blauwe ondervleugel, maar de stuit blijft groen. Het vrouwtje mist het blauw en heeft een geelachtig groen voorhoofd. Jonge mannetjes hebben al wat blauw in de vleugel.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de gebrilde muspapegaai Forpus conspicillatus heeft een blauwe ring rond het oog en een blauwe stuit; het vrouwtje heeft een helderder groene ring rond het oog. Hij leeft vooral in de binnenlandse dalen en de llanos. Het mannetje van Spix' muspapegaai Forpus xanthopterygius heeft een turkooisblauwe stuit. De toviparkiet Brotogeris jugularis is groter, met een langere, spitse staart, een oranje kinvlek en bruine schouders.
Leefgebied
Droog struikgewas, open bos, cactusstruweel, bosranden, savannen, weiland, plantages, tuinen en parken, meestal onder 1000 m. Eet zaden van grassen en kruiden, ook vruchten en bloesems. Broedt in een holte in een boom, een paal of een termietennest.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Caribische laagland van het noorden, vooral rond Santa Marta en in La Guajira. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, op Trinidad, in de Guyana's en het noorden van Brazilië; ingevoerd op Jamaica, Barbados en Curaçao.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droog struikgewas, tuinen en dorpen rond Santa Marta en in La Guajira. Groepjes laten zich horen met hun schelle gekwetter en zoeken vaak laag in de struiken naar zaden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in een groot verspreidingsgebied en aangepast aan open, door mensen gevormd landschap; plaatselijk gevangen voor de handel in kooivogels.
Wetenschappelijke naam
Forpus passerinus | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Psittacus passerinus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Forpus werd in 1858 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam, in 1858 ingevoerd door Boie, is waarschijnlijk willekeurig gekozen. Mogelijk komt hij van Grieks phoreō, 'bezitten', en pous, 'voet', naar de behendige tenen; volgens Prestwich (1963) is het een anagram van Latijn profus, 'uitgespreid', naar de korte, wigvormige staart. De soortnaam is Latijn passerinus, 'musachtig', naar de geringe grootte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.