Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Gebrilde muspapegaai
Gebrilde muspapegaai | Forpus conspicillatus
Spectacled Parrotlet | Periquito de anteojos | Tuim-de-óculos
De gebrilde muspapegaai dankt zijn naam aan de blauwe ring rond het oog van het mannetje. In grote delen van Colombia is hij een van de gewoonste kleine papegaaien van open, door mensen gevormd landschap. Groepen trekken kwetterend door tuinen, plantages en bosranden.
Geluid
Een hoog, schel getjilp, vaak snel herhaald, en een doorlopend gekwetter van groepen.
Opname: Germán Darío Gallego Chica — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een korte, wigvormige staart en een lichte snavel. Het verenkleed is groen, aan de onderzijde geliger. Het mannetje heeft een blauwe ring rond het oog, een blauwe stuit en blauwe vleugeldekveren, armpennen en ondervleugel. Het vrouwtje mist het blauw en heeft een helderder smaragdgroene ring rond het oog. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de groene muspapegaai Forpus passerinus heeft geen blauwe oogring en een groene stuit; hij leeft in het Caribische laagland. Het mannetje van Spix' muspapegaai Forpus xanthopterygius heeft geen blauwe oogring en een turkooisblauwe stuit. De toviparkiet Brotogeris jugularis is groter, met een langere, spitse staart, een oranje kinvlek en bruine schouders.
Leefgebied
Open en droog bos, struikgewas, bosranden, savannen met bomengroepen, weiland, plantages, tuinen en parken, van het laagland tot ongeveer 1800 m. Eet zaden van grassen, kruiden en bomen, en vruchten. Broedt in een holte in een boom of paal.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverspreid: in het westen van het Caribische laagland, in de dalen van de Magdalena en de Cauca, op de lagere Andeshellingen en in de llanos ten oosten van de Andes. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama en het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in tuinen, parken en plantages in de dalen van de Cauca en de Magdalena en in de llanos. Groepen landen vaak in grasland of in struiken om zaden te eten en laten zich daarbij horen met hun schelle getjilp.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen en waarschijnlijk toegenomen door het kappen van bos, dat open landschap heeft opgeleverd.
Wetenschappelijke naam
Forpus conspicillatus | (de Lafresnaye, 1848)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1848 als Psittacula conspicillata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Forpus werd in 1858 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam, in 1858 ingevoerd door Boie, is waarschijnlijk willekeurig gekozen. Mogelijk komt hij van Grieks phoreō, 'bezitten', en pous, 'voet', naar de behendige tenen; volgens Prestwich (1963) is het een anagram van Latijn profus, 'uitgespreid', naar de korte, wigvormige staart. De soortnaam komt van Latijn conspicillum, 'bril', naar de blauwe ring rond het oog van het mannetje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Honda, Tolima, Colombia.