Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Groenvleugelara
Groenvleugelara | Ara chloropterus
Red-and-green Macaw | Guacamayo aliverde | Arara-vermelha
De groenvleugelara is de grootste rode ara, donkerrood met een groene band over de vleugel. In het gidsgebied leeft hij vooral in het Amazonelaagland ten oosten van de Andes. Groepen verzamelen zich in de ochtend op kleiwanden langs de rivieren, waar ze klei eten.
Geluid
Luid, diep, rauw gekrijs, vooral in de vlucht; iets lager en minder schel dan dat van de geelvleugelara.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
90–95 cm, met een lange, puntige staart en een zware snavel met een lichte, hoornkleurige bovensnavel en een zwarte ondersnavel. Het kleed is diep karmijnrood. De middelste vleugeldekveren vormen een brede groene band; slagpennen, onderrug en stuit zijn blauw. De staart is rood met een blauwe punt. Het kale, witte gezicht heeft duidelijke rijen kleine rode veertjes. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De geelvleugelara Ara macao is iets kleiner en helderder scharlakenrood, met een gele in plaats van groene band over de vleugel, een kaal wit gezicht zonder duidelijke veerlijnen en een langere staart. In de vlucht is de kleur van de vleugelband het beste kenmerk.
Leefgebied
Hoog bos op terra firme, overstromingsbos langs rivieren, palmmoerassen en bosjes in savannen, vooral onder 500 m, plaatselijk tot ruwweg 1000 m in de uitlopers. Eet vruchten, noten en zaden, en bezoekt kleiwanden langs rivieren. Broedt in holten in grote bomen en plaatselijk in rotswanden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland ten oosten van de Andes en plaatselijk in het noordwesten, bij de grens met Panama. In Ecuador in het Amazonelaagland, plaatselijk. In Peru in het hele Amazonelaagland. In Bolivia in het noordelijke en oostelijke laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama, Venezuela, de Guyana's, Brazilië en Paraguay.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op de kleiwanden langs de rivieren van Madre de Dios in het zuidoosten van Peru, waar in de ochtend tientallen ara's samenkomen. Elders in het Amazonelaagland vanaf uitkijktorens boven het bladerdak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd, maar plaatselijk sterk afgenomen door jacht, vangst voor de kooivogelhandel en ontbossing, vooral langs de randen van het verspreidingsgebied.
Wetenschappelijke naam
Ara chloropterus | Gray, 1859
Gray beschreef de soort in 1859 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ara werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam komt van Tupi ará, 'ara', een klanknabootsing van de roep van deze vogels. De soortnaam komt van Grieks khlōros, 'groen', en pteron, 'vleugel', naar de groene band op de vleugel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit (volgens de beschrijving).