Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Groenvleugelsaltator

Groenvleugelsaltator | Saltator similis

Green-winged Saltator | Pepitero verdoso | Trinca-ferro

De groenvleugelsaltator is een grote saltator met een lange witte wenkbrauwstreep en olijfgroen omrande vleugels, van bosranden en struweel in het zuidoosten van Zuid-Amerika. In het gidsgebied bereikt hij alleen het oosten en zuidoosten van Bolivia. In Brazilië is hij een bekende kooivogel vanwege zijn luide, fluitende zang.

Groenvleugelsaltator (Saltator similis)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een luide, heldere reeks fluitende frasen, vaak vanuit een hoge zitplek en met variatie tussen vogels. De roep is een scherp, metaalachtig tikje.

Luister: ZangXC1051960

Opname: Fabrício Grigolin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

20 cm, met een zware, zwartachtige snavel en een vrij lange staart. Kop en nek zijn grijs, de rug is olijfgroen tot olijfgrijs, en de vleugelveren hebben brede olijfgroene randen. Een lange witte wenkbrauwstreep loopt tot ver achter het oog; de keel is wit, begrensd door een zwarte baardstreep. De borst is grijs, de buik en de onderstaartdekveren zijn okerkleurig tot licht kaneelkleurig. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een gelige wenkbrauwstreep.

Verwarrings­soorten

De grijze saltator Saltator coerulescens mist de groene vleugelranden, heeft een kortere wenkbrauwstreep en is van boven blauwer grijs. De bontkeelsaltator Saltator maximus heeft een okerkleurig keelmidden en een geheel groene rug. De goudsnavelsaltator Saltator aurantiirostris heeft een oranje snavel, een zwart masker en een zwarte borstband.

Leefgebied

Randen van vochtig en halfvochtig bos, secundair bos, struweel, galerijbos, weiland met bomen en tuinen, in het laagland en de voetheuvels tot ongeveer 1500 m. Zoekt in de onder- en middenetage naar vruchten, bloemen, knoppen, bladeren en insecten. Het nest is een kom in een struik of kleine boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Bolivia alleen in het oosten en zuidoosten, in het laagland en de voetheuvels. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten en zuiden van Brazilië, in Paraguay, Uruguay en het noordoosten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek langs bosranden en struweel in de voetheuvels en het laagland van het zuidoosten van Bolivia; de vogel zingt in de vroege ochtend vanaf een uitstekende tak.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen en goed bestand tegen gedeeltelijk ontbost land. In Brazilië wordt hij veel gevangen voor de vogelhandel, wat plaatselijk tot lagere aantallen leidt.

Wetenschappelijke naam

Saltator similis | d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837

D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Saltator werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn saltator, 'danser'. De soortnaam komt van Latijn similis, 'gelijkend', naar de gelijkenis met verwante saltators. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Corrientes, Argentinië.