Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Groenwangparkiet
Groenwangparkiet | Pyrrhura molinae
Green-cheeked Parakeet | Cotorra de Molina | Tiriba-de-cara-suja
De groenwangparkiet is de Pyrrhura-parkiet van Bolivia: hij leeft er van het droge laaglandbos tot in het bergbos van de Yungas en de Andesvoet. Groepen vliegen snel en laag tussen de bomen en laten daarbij schelle roepen horen. Kenmerkend zijn de groene wangen, de geschubde borst en de lange roodbruine staart.
Geluid
Schelle, schrapende roepen zoals kriek-kriek, vooral in de vlucht, en zachter gekwetter van groepen die zitten te eten.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
26 cm, slank, met een lange, getrapte staart. De kruin is bruin, de wangen zijn groen en de oorstreek grijsbruin. Keel en borst zijn grijsbruin met lichte, witachtige randen, wat een geschubd patroon geeft. Midden op de buik zit een roodbruine vlek. Rug en vleugels zijn groen, de handpennen blauw. De staart is van boven roodbruin, van onder donker roodachtig. Rond het oog zit een kale, witte ring. De seksen zijn gelijk; jongen zijn doffer, met minder rood op de buik.
Verwarringssoorten
De karmozijnbuikparkiet Pyrrhura perlata heeft blauwe onderwangen, een grote felrode buik en rode ondervleugels; hij leeft alleen in het noordoosten van Bolivia. De witoogparkiet Psittacara leucophthalmus is groter en egaal groen, zonder schubben op de borst. De Andesparkiet Bolborhynchus orbygnesius is kleiner, met een korte staart, en leeft hoger in de Andes.
Leefgebied
Droog en halfvochtig bos, het Chiquitano-droogbos, oeverbos, bergbos van de Yungas en de randen daarvan, ook secundair bos en boomrijk cultuurland, van het laagland tot ruwweg 2000 m, plaatselijk hoger. Eet vruchten, zaden en bloesems in de boomkruinen. Leeft in groepen van tien tot twintig vogels. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in het oosten en zuiden: in het laagland van Beni en Santa Cruz en op de oostflank van de Andes van Cochabamba en Santa Cruz tot Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilië (Mato Grosso en Mato Grosso do Sul) en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en wegen in de Yungas en de droge valleien van Santa Cruz, bijvoorbeeld rond Samaipata, en in het Chiquitano-droogbos; groepen verraden zich door hun schelle roepen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt ook in gedegradeerd bos voor, maar wordt plaatselijk gevangen voor de handel in kooivogels.
Wetenschappelijke naam
Pyrrhura molinae | (Massena & de Souancé, 1854)
Massena & de Souancé beschreef de soort in 1854 als Conurus molinae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pyrrhura werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Grieks purrhos, 'vuurrood', en oura, 'staart'. Vernoemd naar Juan Ignacio Molina (1740–1829), Chileense jezuïet en natuuronderzoeker. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.