Alle soorten › Koekoeksvogels › Koekoeken › Kleine eekhoornkoekoek

Kleine eekhoornkoekoek | Coccycua minuta

Little Cuckoo | Cuco menudo | Chincoã-pequeno

De kleine eekhoornkoekoek lijkt op een verkleinde eekhoornkoekoek, maar is donkerder roodbruin en heeft een kortere staart. Hij leeft verscholen in dichte, lage begroeiing langs rivieren en moerassen. Zoals de meeste Amerikaanse koekoeken broedt hij zelf en legt hij zijn eieren niet bij andere vogels.

Kleine eekhoornkoekoek (Coccycua minuta)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Weinig vocaal. Een nasaal tsjek of kek en een laag, droog geratel; ook een korte reeks dalende tonen.

Luister: ZangXC1095797

Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

25–28 cm, met een lange, getrapte staart. Het verenkleed is grotendeels donker kastanjebruin; keel en borst zijn iets lichter roodbruin, de buik grijsachtig tot donker grijsbruin. De staart is roodbruin met een zwartachtige eindband en smalle witte toppen, vooral van onderen te zien. De snavel is geelgroen; de iris en de naakte huid rond het oog zijn rood. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een donkere snavel en iris.

Verwarrings­soorten

De eekhoornkoekoek Piaya cayana is veel groter, met een veel langere staart, een lichtere roodbruine bovenkant en een duidelijk grijze buik; hij leeft hoger in de bomen. De dwergkoekoek Coccycua pumila is kleiner, grijsbruin van boven met alleen een roodbruine keel en borst. De zwartbuikkoekoek Piaya melanogaster heeft een rode snavel, een grijze kop en een zwarte buik en leeft in het kronendak van terra-firmebos.

Leefgebied

Dicht struikgewas en jonge begroeiing langs rivieren en meren, op riviereilanden, in várzea, aan bosranden, in moerasbegroeiing en plaatselijk in mangrove, vooral in het laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt in lage begroeiing naar insecten, vooral rupsen. Het nest is een ondiep komvormig bouwsel van takjes in een struik.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Caribische laagland, de Magdalenavallei, aan de Pacifische kust en in het laagland ten oosten van de Andes. In Ecuador vooral in het laagland ten oosten van de Andes, plaatselijk ook in het noordwesten. In Peru en Bolivia in het laagland ten oosten van de Andes. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Panama via Venezuela en de Guiana's tot in het Amazonegebied van Brazilië, en op Trinidad.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Langs oevers en op riviereilanden in het Amazonelaagland, vaak bij boottochten. Hij beweegt zich langzaam door dichte begroeiing en blijft vaak lang op één plek zitten.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd en wijdverspreid. Kan goed leven in jonge, secundaire begroeiing langs water.

Wetenschappelijke naam

Coccycua minuta | (Vieillot, 1817) (GBIF: Piaya minuta)

Vieillot beschreef de soort in 1817 als Coccyzus minutus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Coccycua werd in 1830 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam is een samentrekking van de geslachtsnamen Coccyzus (koekoek) en Coua (coua). De soortnaam minuta komt van Latijn minutus, 'klein'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.