Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Naaldsnavelheremietkolibrie
Naaldsnavelheremietkolibrie | Phaethornis philippii
Needle-billed Hermit | Ermitaño picoaguja | Rabo-branco-amarelo
De naaldsnavelheremietkolibrie is een heremietkolibrie van het zuidwesten van het Amazonegebied, met een vrijwel rechte, dunne snavel en rossig-oranje onderdelen. Hij leeft in de ondergroei van laaglandbos ten zuiden van de Amazone, in Peru, Bolivia en het westen van Brazilië. Zoals verwanten volgt hij een vaste route langs bloemen.
Geluid
De roep is een scherp tsip. Mannetjes zingen op leks in de ondergroei met een herhaalde, hoge toon.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een lange, vrijwel rechte snavel; de ondersnavel is aan de basis geel tot oranje. De bovendelen zijn bronsgroen, de stuit rossig. De onderdelen zijn oranjebruin tot kaneelkleurig, de keel wat lichter. Het gezicht heeft een donker oogmasker tussen lichte wenkbrauw- en snorstrepen, met weinig contrast. De middelste staartpennen zijn verlengd en wit gepunt. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De priemsnavelheremietkolibrie Phaethornis bourcieri heeft eveneens een rechte snavel, maar grijze onderdelen, en leeft vooral ten noorden van de Amazone. Koepckes heremietkolibrie Phaethornis koepckeae lijkt sterk, maar heeft een scherpere gezichtstekening en leeft hoger, in het heuvelland. De rode heremietkolibrie Phaethornis ruber is veel kleiner, met een gebogen snavel. De witbaardheremietkolibrie Phaethornis hispidus is grijs van onderen.
Leefgebied
Ondergroei van laaglandbos op terra firme, várzea en bamboebos, en bosranden, meestal onder 600 m. Bezoekt bloemen in de ondergroei langs een vaste route en eet ook kleine insecten. Het nest hangt aan de onderkant van een blad.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in het Amazonelaagland, vooral ten zuiden van de Amazone en de Marañón. In Bolivia in het laagland van het noorden. Ontbreekt in Colombia en Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilië, ten zuiden van de Amazone.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bospaden in het laaglandbos van het zuidoosten van Peru, zoals rond Tambopata en in het laagland van Manu, en wacht bij bloeiende Heliconia in de ondergroei.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing in het zuidwesten van het Amazonegebied tast plaatselijk het leefgebied aan.
Wetenschappelijke naam
Phaethornis philippii | (Bourcier, 1847)
Bourcier beschreef de soort in 1847 als Trochilus Philippii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Phaethornis werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks phaethōn, 'zon', met ornis, 'vogel'. De soortnaam eert Filippo De Filippi (1814–1867), Italiaans zoöloog en hoogleraar zoölogie in Milaan. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.