Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Koepckes heremietkolibrie
Koepckes heremietkolibrie | Phaethornis koepckeae
Koepcke's Hermit | Ermitaño de Koepcke | Rabo-branco-de-koepcke
Koepckes heremietkolibrie komt alleen in Peru voor, in de uitlopers van de Andes en op de geïsoleerde bergruggen ervoor. De soort werd in 1977 beschreven en is genoemd naar de ornithologe Maria Koepcke. Hij leeft in de ondergroei van vochtig heuvelbos.
Geluid
De roep is een scherp tsip. Mannetjes zingen op leks met een herhaalde, hoge, piepende toon.
Opname: Dan Lane — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een lange, vrijwel rechte snavel met een rode ondersnavel. De bovendelen zijn bronsgroen, de stuit rossig. De onderdelen zijn kaneelkleurig tot oranjebruin. Het gezicht heeft een donker oogmasker tussen lichte, okerkleurige wenkbrauw- en snorstrepen. De middelste staartpennen zijn verlengd en wit gepunt. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De naaldsnavelheremietkolibrie Phaethornis philippii heeft eveneens rossige onderdelen en een rechte snavel, maar een minder scherpe gezichtstekening, en leeft in het laagland. De taankleurige heremietkolibrie Phaethornis syrmatophorus heeft een sterk gebogen snavel en leeft hoger, in het noorden. De langsnavelheremietkolibrie Phaethornis malaris is groter, met een gebogen snavel en lichtere, okerkleurige onderdelen.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, vooral op de hellingen van geïsoleerde bergruggen, ongeveer tussen 500 en 1300 m. Bezoekt bloemen in de ondergroei langs een vaste route en eet ook kleine insecten. Over het broeden is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, in het midden van het land, op de oostflank van de Andes en de geïsoleerde bergruggen ervoor, onder meer in de Cordillera Azul en de Serranía de Sira. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in heuvelbos op de lagere oostflank in het midden van Peru en wacht bij bloeiende planten langs bospaden. Een heremietkolibrie met kaneelkleurige onderdelen en een rechte snavel op deze hoogte is waarschijnlijk deze soort.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar ligt deels in beschermde gebieden zoals het nationaal park Cordillera Azul en het communaal reservaat El Sira.
Wetenschappelijke naam
Phaethornis koepckeae | Weske & Terborgh, 1977
Weske & Terborgh beschreef de soort in 1977 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Phaethornis werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks phaethōn, 'zon', met ornis, 'vogel'. De soortnaam eert Maria Koepcke (1924–1971), Duitse ornitholoog die van 1949 tot 1971 in Peru werkte als onderzoeker en verzamelaar. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.