Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Palmaritolijster

Palmaritolijster | Turdus haplochrous

Unicolored Thrush | Zorzal boliviano | Sabiá-unicolor

De palmaritolijster is een egaal olijfbruine lijster die alleen in het noorden van Bolivia voorkomt, in bos in en rond de savannen van Beni en Santa Cruz. Hij is van weinig vindplaatsen bekend. Genetisch staat hij het dichtst bij de varzealijster en hoort hij bij de groep rond de naaktooglijster.

Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.

Geluid

In de droge tijd meestal stil, behalve rond zonsopgang en in de schemering. De zang is een reeks fluitende frasen, vergelijkbaar met die van Hauxwells lijster. De roep is een miauwend geluid, zoals bij verwante soorten.

Luister: ZangXC1064087

Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

23–24 cm. Kop, bovendelen, vleugels en staart zijn egaal olijfbruin. De keel is witachtig met donkere strepen; de onderdelen zijn iets lichter olijfbruin, zonder verdere tekening. De iris is donker, de snavel bruinachtig geel en de poten zijn bruin. De seksen zijn gelijk. Het jeugdkleed is weinig beschreven.

Verwarrings­soorten

De crèmebuiklijster Turdus amaurochalinus is grijsbruiner, met een crèmewitte buik en een donkere teugel. Hauxwells lijster Turdus hauxwelli is warmer roodbruin op de bovendelen en flanken. De zwartsnavellijster Turdus ignobilis heeft een donkere snavel en een witte vlek onder de gestreepte keel. De roodbuiklijster Turdus rufiventris heeft een oranjeroestkleurige buik.

Leefgebied

Halfbladverliezend bos, vrij open bos, galerijbos en overstromingsbos langs rivieren in het laagland, op enkele honderden meters hoogte. Zoekt op de grond en in de lagere en middelste lagen naar insecten en vruchten. Over het nest is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Alleen in Bolivia, in het zuidoosten van Beni en het westen van Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-11-01 – 2026-10-31), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de regentijd bij zonsopgang in galerijbos en bosranden langs rivieren in het zuidoosten van Beni en het noordwesten van Santa Cruz, en luister naar de zang en de miauwende roep.

Staat van instandhouding

Gevoelig. De stand wordt geschat op 2500 tot 10.000 volwassen vogels en neemt vermoedelijk af. Het werkelijk bewoonde gebied is klein, en de ontbossing voor grootschalige landbouw in het laagland van Beni en Santa Cruz is sinds ongeveer 2016 sterk toegenomen.

Wetenschappelijke naam

Turdus haplochrous | Todd, 1931

Todd beschreef de soort in 1931 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Turdus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn turdus, 'lijster'. De soortnaam komt van Grieks haplous, 'eenvoudig', en khroa, 'kleur': 'effen gekleurd'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Palmarito, Río San Julián, Chiquitos, Bolivia.