Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Parelwouw
Parelwouw | Gampsonyx swainsonii
Pearl Kite | Elanio perla | Gaviãozinho
De parelwouw is de kleinste wouw van de Amerika's, met het formaat en de houding van een kleine valk. Hij zit vaak rechtop op een kale tak of een draad in half open land en jaagt vandaar op hagedissen en grote insecten. Door het kappen van bos breidt hij zijn verspreiding in het gidsgebied uit.
Geluid
Vrij stil. Bij het nest een hoog, dun en herhaald kie-kie-kie en een zacht getjilp.
Opname: Francisco contreras — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–25 cm, met korte, puntige vleugels en een vrij lange staart. De bovendelen zijn leigrijs tot zwartachtig, met een smalle witte nekband. Voorhoofd en wangen zijn geelbruin tot roomkleurig, de kruin is donker. De onderdelen zijn wit, met een roodbruine vlek op de dijen en de flanken en een donkere vlek aan de zijkant van de borst. In de vlucht zijn de ondervleugels wit met donkere slagpennen. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben roodbruine randen aan de veren van de bovendelen en een lichtere, roodbruin getinte kop.
Verwarringssoorten
De Amerikaanse torenvalk Falco sparverius heeft een roodbruine rug en staart en zwarte baardstrepen. De vleermuisvalk Falco rufigularis heeft een donkere kop, een witte keel, een zwart gebandeerde buik en roodbruine onderstaartdekveren. De aplomadovalk Falco femoralis is groter, met een duidelijke oogstreep en een donkere buikband. De Amerikaanse grijze wouw Elanus leucurus is veel groter en lichtgrijs van boven, met zwarte schoudervlekken.
Leefgebied
Half open land met verspreide bomen: savannes, weilanden, droog bos en struweel, bosranden, kapvlakten en plantages, van zeeniveau tot ongeveer 1500 m, plaatselijk hoger. Jaagt vanaf een uitkijkpost of in een korte, snelle vlucht op hagedissen, grote insecten en soms kleine vogels. Het nest is een klein takkennest hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Caraïbische laagland, in de dalen van de Magdalena en de Cauca en in de Llanos. In Ecuador vooral in het westelijke laagland, met meldingen uit het oosten. In Peru in het droge noordwesten en verspreid in het oostelijke laagland. In Bolivia in de savannes en het laagland van het noorden en oosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Nicaragua tot Venezuela, de Guyana's, Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in open, licht beboste landbouwgebieden op kleine roofvogels op draden en dode takken. Bij goed licht vallen de lichte kop en de roodbruine dijen op.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert van ontbossing en wordt in nieuw opengekapte gebieden steeds vaker gezien.
Wetenschappelijke naam
Gampsonyx swainsonii | Vigors, 1825
Vigors beschreef de soort in 1825 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Gampsonyx voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks gampsos, 'gekromd', en onux, 'klauw'. De soortnaam eert William Swainson (1789–1855), Engelse natuuronderzoeker en illustrator die het typeexemplaar in Brazilië verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Hoogland van Bahia, Brazilië.