Alle soorten › Futen › Futen › Punafuut
Punafuut | Podiceps taczanowskii
Junin Grebe | Zambullidor de Junín | Mergulhão-de-junín
De punafuut leeft alleen op het Junín-meer op de hoogvlakte van centraal Peru. Hij vliegt vrijwel nooit en verlaat het meer niet. Met een stand van enkele honderden vogels hangt het voortbestaan van de soort af van de waterstand en de waterkwaliteit van dit ene meer.
Geluid
Zachte, fluitende en kwetterende roepen, vooral bij de nesten en tussen paren.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
33–35 cm, slank, met een lange, dunne hals en een lange, spitse snavel. Rug en vleugels zijn donkergrijs, de onderdelen en voorhals wit. Kruin en achterhals zijn donker leigrijs; achter het rode oog een korte, grijsachtige pluim. Jongen hebben een lichtere kop. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zilverfuut Podiceps occipitalis is kleiner en gedrongener, met een kortere hals, een korte snavel en een ronde kop; hij komt op hetzelfde meer voor. De witwangfuut Rollandia rolland is kleiner en donker, met een zwarte hals en een witte wangvlek. De dikbekfuut Podilymbus podiceps is bruin, met een dikke, korte snavel.
Leefgebied
Open water van het Junín-meer op ongeveer 4080 m, broedend in de rietzone en tussen waterplanten langs de randen. Duikt vooral naar kleine vissen van het geslacht Orestias, aangevuld met ongewervelden. Broedt op drijvende nesten van plantenresten, vooral in het regenseizoen, als de oeverzone onder water staat.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru: het Junín-meer (Chinchaycocha) in de departementen Junín en Pasco. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vanaf de oever en vooral per boot op het open water van het Junín-meer, tussen de veel talrijkere zilverfuten. Rustige, windstille ochtenden geven het beste zicht over het water.
Staat van instandhouding
Bedreigd. De stand telt enkele honderden vogels en schommelt sterk. Bedreigingen zijn het regelen van het waterpeil voor een stuwdam, vervuiling door mijnbouwafval, eutrofiëring en droogte; het meer is beschermd als nationaal reservaat.
Wetenschappelijke naam
Podiceps taczanowskii | Berlepsch & Sztolcman, 1894
Berlepsch & Sztolcman beschreef de soort in 1894 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Podiceps werd in 1787 ingevoerd door Latham. De geslachtsnaam komt van Latijn podex (genitief podicis), 'achterste', en pes, 'voet', naar de poten die ver achter aan het lichaam staan. De soortnaam eert Władysław Taczanowski (1819–1890), Pools zoöloog die de vogels van Peru beschreef. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Junínmeer, Peru.