Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Saffierkwartelduif
Saffierkwartelduif | Geotrygon saphirina
Sapphire Quail-Dove | Paloma perdiz zafiro | Juriti-safira
De saffierkwartelduif is een gedrongen grondduif van het vochtige bos aan de voet van de oostelijke Andes, met een wit gezicht en een diep blauwviolette stuit. Ze leeft verborgen op de bosbodem en wordt meestal pas opgemerkt als ze over een bospad loopt of laag wegvliegt.
Geluid
Een laag, hol en dof koeren, hoe-oeoe, met de tweede toon langgerekt, met lange tussenpozen herhaald.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–25 cm, gedrongen, met een korte staart en vrij lange poten. Het voorhoofd en het gezicht zijn wit, met een zwarte streep onder het oog en een zwarte baardstreep. De kruin is grijs tot grijsblauw, de achterhals glanst groen tot bronskleurig. De rug is bruin met een paarse tot bronzen glans; de stuit is diep blauwviolet. Keel en buik zijn wit, de borst grijs, de flanken en onderstaartdekveren geelbruin. De poten zijn roze-rood. De seksen lijken op elkaar; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De blauwkruinkwartelduif Geotrygon purpurata lijkt sterk op deze soort, maar leeft ten westen van de Andes in het Chocó. De rosse kwartelduif Geotrygon montana mist het witte gezicht; het mannetje is roodbruin, het vrouwtje olijfbruin. De bisschopskwartelduif Geotrygon violacea heeft een wit voorhoofd maar geen zwarte gezichtsstrepen, en een paarse mantel.
Leefgebied
Vochtig, weinig verstoord bos van de voetheuvels en het aangrenzende laagland ten oosten van de Andes, vooral tussen ongeveer 300 en 1000 m, plaatselijk lager op terra firme. Loopt over de bosbodem en zoekt daar naar zaden, gevallen vruchten en ongewervelden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuidoosten, aan de voet van de Andes. In Ecuador aan de oostflank van de Andes en in het aangrenzende laagland. In Peru aan de oostflank en in het aangrenzende laagland, vooral in het noorden en midden. In Bolivia niet of nauwelijks vastgesteld. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs bospaden in het voetheuvelbos van Oost-Ecuador en Noord-Peru in de vroege ochtend; zit verder stil op de bosbodem en vliegt bij verstoring laag weg.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Bosverlies door ontginning en wegenbouw in de voetheuvels vormt een plaatselijke bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Geotrygon saphirina | Bonaparte, 1855
Bonaparte beschreef de soort in 1855 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Geotrygon werd in 1847 ingevoerd door Gosse. De geslachtsnaam combineert Grieks geō-, 'grond-', met trugōn, 'tortelduif'. De soortnaam komt van Latijn sapphirinus, 'saffierblauw'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Napo, Ecuador.