Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Rosse kwartelduif
Rosse kwartelduif | Geotrygon montana
Ruddy Quail-Dove | Paloma perdiz rojiza | Pariri
De rosse kwartelduif is de wijdst verspreide kwartelduif van tropisch Amerika: een gedrongen grondduif van de bosbodem, het mannetje roodbruin met een rode snavel en een gestreept gezicht. In het gidsgebied leeft ze in het vochtige laaglandbos en het lagere bergbos aan beide kanten van de Andes.
Geluid
Een laag, hol en wegstervend hoeoeoe, elke paar seconden herhaald; buikspreekachtig, zodat de richting van het geluid vaak onduidelijk is.
Opname: Aran Rodrigues Cardoso — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–25 cm, gedrongen, met een korte staart. Het mannetje is op de bovendelen roodbruin met een paarse glans op de mantel. Het gezicht is kaneelkleurig met een roodbruine streep onder het oog die naar de oorstreek loopt; de keel is licht geelbruin. De borst is roze-bruin, de buik geelbruin. Snavel, oogring en poten zijn rood tot roze-rood. Het vrouwtje is op de bovendelen olijfbruin, op de onderdelen vaal geelbruin, met een vergelijkbaar maar vager gezichtspatroon. Jonge vogels hebben rossige veerranden.
Verwarringssoorten
De bisschopskwartelduif Geotrygon violacea heeft een wit voorhoofd en een witte buik en geen gezichtsstreep. De blauwkruinkwartelduif Geotrygon purpurata en de saffierkwartelduif Geotrygon saphirina hebben een wit gezicht met zwarte strepen en een grijze kruin. De teugelkwartelduif Zentrygon frenata leeft hoger in het bergbos, heeft een grijze kop, een witte keel en een zwarte baardstreep.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, voetheuvelbos en lager bergbos, ook ouder secundair bos, van zeeniveau tot ongeveer 1500 m, plaatselijk hoger. Loopt over de bosbodem en zoekt daar naar zaden, gevallen vruchten en ongewervelden. Het nest is een los platform van takjes laag in een struik of op een palmblad.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverspreid in het laagland en de voetheuvels aan beide kanten van de Andes. In Ecuador in het westelijke en oostelijke laagland en aan beide flanken van de Andes. In Peru vooral in het Amazonelaagland en aan de oostflank. In Bolivia in het laagland van het noorden en aan de voet van de Andes. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Mexico en het Caribisch gebied via Midden-Amerika tot in het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs bospaden in de vroege ochtend, als de vogel over het pad loopt of bij verstoring met snelle vleugelslag laag wegvliegt; meestal eerder te horen dan te zien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverspreid, maar afhankelijk van bos en plaatselijk bejaagd.
Wetenschappelijke naam
Geotrygon montana | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Columba montana; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Geotrygon werd in 1847 ingevoerd door Gosse. De geslachtsnaam combineert Grieks geō-, 'grond-', met trugōn, 'tortelduif'. De soortnaam komt van Latijn montanus, 'van de bergen'; de soort leeft echter vooral in laaglandbos. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Jamaica.