Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Subliemspecht
Subliemspecht | Campephilus splendens
Splendid Woodpecker | Carpintero espléndido | Pica-pau-carmesim-do-pacífico
De subliemspecht is de westelijke tegenhanger van de grote roodbuikspecht en leeft in het vochtige laagland- en heuvelbos van het Chocó, ten westen van de Andes. Hij werd lang als ondersoort van de grote roodbuikspecht beschouwd en wordt nu vaak als aparte soort behandeld, vooral op grond van verschillen in kleed, roep en roffel. In het gidsgebied komt hij alleen in West-Colombia en Noordwest-Ecuador voor.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Harde, nasale enkele roepen, hoger dan bij de grote roodbuikspecht, en een ratel. Roffelt meestal met een dubbele klop.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
32–35 cm, met een lange, rechte, donkere snavel. Voorhoofd, kruin, kuif en nek zijn rood, met een zwarte oogstreep, een bruingele band daaronder en een zwarte kin en keel. De bovenrug is zwart tot bruinzwart, onderrug en stuit zijn diep rood. De onderdelen zijn rood, met donkere bandering op onderborst en buik. De vleugels zijn zwart, met drie rijen lichte vlekken op de slagpennen, alleen zichtbaar in de vlucht. Bij het mannetje loopt de bruingele band tot op de bovenhals, bij het vrouwtje langs de halszijde tot op de bovenborst. Jonge vogels zijn doffer en bruiner.
Verwarringssoorten
De grote roodbuikspecht Campephilus haematogaster leeft alleen ten oosten van de Andes, heeft meer zwart op de bovenborst en twee rijen vleugelvlekken. De guayaquilspecht Campephilus gayaquilensis heeft een witte V op de rug en een lichte, gebandeerde buik. De gestreepte helmspecht Dryocopus lineatus heeft eveneens witte rugstrepen en een lichte buik.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van vochtig en zeer nat laagland- en heuvelbos, ook oud secundair bos, van zeeniveau tot ongeveer 1100 m in Colombia en 800 m in Ecuador. Zoekt op stammen, vaak laag, naar keverlarven en andere insecten. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland en de westelijke uitlopers van de Andes. In Ecuador in het noordwesten. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Panama. Voor deze soort is nog geen kaart beschikbaar.
Hoe en wanneer kijken
Luister in het Chocó-bos van Noordwest-Ecuador en West-Colombia naar de dubbele klop van de roffel en de harde roepen. De vogels foerageren vaak laag op dikke stammen in het donkere bosinterieur.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is vrij groot, maar de stand gaat waarschijnlijk achteruit door houtkap, kolonisatie, veeteelt, mijnbouw en de aanleg van oliepalmplantages.
Wetenschappelijke naam
Campephilus splendens | Hargitt, 1889
Hargitt beschreef de soort in 1889 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Campephilus werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks kampē, 'rups', met philos, 'liefhebbend'. De soortnaam komt van Latijn splendens, 'glanzend' of 'stralend'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Puerto Valdivia, Antioquia, Colombia.