Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Grote roodbuikspecht
Grote roodbuikspecht | Campephilus haematogaster
Crimson-bellied Woodpecker | Carpintero ventrirrojo | Pica-pau-de-ventre-carmesim
De grote roodbuikspecht is een grote, donkere Campephilus-specht met diep rode onderdelen, die op de oostflank van de Andes in het binnenste van vochtig voetheuvel- en bergbos leeft. Hij houdt zich vaak laag en verborgen op dikke stammen op. De vogels ten westen van de Andes worden tegenwoordig vaak als aparte soort behandeld, de subliemspecht.
Geluid
Herhaalde nasale, schrille tonen en een luide, scherpe ratel. Roffelt met een snelle reeks van drie tot zes harde klappen.
Opname: Charlie Vogt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
32–35 cm, met een lange, rechte, donkere snavel. Kruin, kuif, nek en achterhals zijn rood. Een zwarte oogstreep loopt over de kop, met daaronder een bruingele band naar de kin; keel en kin zijn zwart. De bovenrug is zwart, onderrug en stuit zijn diep rood. De onderdelen zijn rood met donkere vlekken en bandering. De vleugels zijn zwart, met twee rijen lichte vlekken op de slagpennen die alleen in de vlucht te zien zijn. Bij het vrouwtje loopt de bruingele band door langs de halszijde tot op de bovenborst.
Verwarringssoorten
De roodnekspecht Campephilus rubricollis heeft een geheel rode kop, hals en borst, maar een roodbruine buik en roodbruine handpennen en een zwarte rug. De bruingebandeerde specht Campephilus pollens leeft hoger, heeft een witte onderrug en kaneelbruine, gebandeerde onderdelen. De zwartkeelspecht Campephilus melanoleucos heeft een witte V op de rug en een lichte, gebandeerde buik.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van vochtig voetheuvelbos en lager bergregenwoud, ongeveer tussen 500 en 2200 m. Zoekt vaak laag, op de onderste delen van dikke stammen en op omgevallen hout, naar keverlarven en andere insecten. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia langs de oostflank van de Andes. In Ecuador op de oostflank. In Peru langs de oostflank over een groot deel van het land. In Bolivia alleen in het uiterste noordwesten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied komt de soort, in de nauwe opvatting, niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in oud voetheuvelbos naar de korte, snelle roffels en de nasale roepen. De vogels houden zich vaak laag in het donkere binnenste van het bos op en blijven lang op één stam.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand neemt waarschijnlijk af door ontbossing van de oostflank; de soort is afhankelijk van groot, aaneengesloten bos.
Wetenschappelijke naam
Campephilus haematogaster | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als Picus haematogaster; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campephilus werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks kampē, 'rups', met philos, 'liefhebbend'. De soortnaam combineert Grieks haima, 'bloed', met gastēr, 'buik', en betekent 'met bloedrode buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.