Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Bruingebandeerde specht

Bruingebandeerde specht | Campephilus pollens

Powerful Woodpecker | Carpintero poderoso | Pica-pau-poderoso

De bruingebandeerde specht is de grootste specht van het hoger gelegen bergbos in de noordelijke Andes. Hij leeft in paren in nevelwoud en hoger bergregenwoud, waar hij op dikke stammen en takken naar keverlarven hakt. Zoals de andere Campephilus-spechten maakt hij zich bekend met een korte roffel van enkele harde klappen.

Bruingebandeerde specht (Campephilus pollens)
Foto: Dan Vickers — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een nasale, schrapende roep kie-ah en een droog, ratelend krrrr. Roffelt met een korte reeks van twee tot enkele harde klappen.

Luister: RoffelXC1182764

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

33–37 cm, met een lange, rechte, donkere snavel en een kuif. Kop, rug en vleugels zijn grotendeels zwart. Een witte streep loopt van de wang langs de halszijde naar de rug, waar hij overgaat in een witte V; onderrug en stuit zijn wit. De keel en bovenborst zijn zwart, de rest van de onderdelen is kaneelbruin met zwarte bandering. Het mannetje heeft een rode kruin en kuif, het vrouwtje een geheel zwarte kop.

Verwarrings­soorten

De grote roodbuikspecht Campephilus haematogaster leeft lager op de oostflank en heeft rode onderdelen en een rode stuit. De roodmantelspecht Colaptes rivolii is kleiner, met een rode rug en gele onderdelen. De gestreepte helmspecht Dryocopus lineatus heeft geen witte onderrug en leeft vrijwel alleen beneden 1500 m.

Leefgebied

Vochtig nevelwoud en hoger bergregenwoud, bosranden en open plekken met oude bomen, meestal tussen 1800 en 3500 m. Zoekt op stammen en dikke takken, vaak van het middenniveau tot in de kroon, naar grote keverlarven en andere insecten. Broedt in een zelf uitgehakte holte hoog in een boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in de drie Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru in de Andes van het noorden. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het uiterste westen van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Luister in oud nevelwoud naar de klappen van het hakken en de korte roffels. Paren bewegen zich vaak samen met gemengde groepen door het bos en blijven lang op één stam bezig.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft oud bos met dikke bomen nodig en gaat plaatselijk achteruit door houtkap en het omzetten van bergbos in weiden.

Wetenschappelijke naam

Campephilus pollens | (Bonaparte, 1845)

Bonaparte beschreef de soort in 1845 als Picus pollens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campephilus werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks kampē, 'rups', met philos, 'liefhebbend'. De soortnaam komt van Latijn pollens, 'krachtig' of 'sterk'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.