Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Campogrondspecht

Campogrondspecht | Colaptes campestris

Campo Flicker | Carpintero campestre | Pica-pau-do-campo

De campogrondspecht is een grote grondspecht van open savannen en weiden in het oosten van Zuid-Amerika, die in het gidsgebied alleen het laagland van Bolivia en het uiterste zuidoosten van Peru bereikt. Hij zoekt een groot deel van zijn voedsel op de grond, vooral mieren en termieten, en leeft vaak in paren of kleine, losse groepen.

Campogrondspecht (Colaptes campestris)
Foto: Matheus Chagas — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Een luide, snelle reeks kwik-kwik-kwik-kwik, vaak in duet, en een doordringend, tweelettergrepig kie-ah. Roffelt weinig.

Luister: ZangXC989771

Opname: Fabrício Grigolin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

28–31 cm, met een lange, licht gebogen, donkere snavel. Kop, hals en borst zijn goudgeel, met een zwarte kruin. Bij de vogels in Bolivia is de keel zwart. Rug en vleugels zijn zwart en lichtgeelbruin gebandeerd, de stuit is witachtig met donkere bandering en de staart is zwart. De buik is witachtig met smalle zwarte bandering. Het mannetje heeft een rood-zwarte baardstreep, het vrouwtje een zwarte of bruingele.

Verwarrings­soorten

De groenbandgrondspecht Colaptes melanochloros heeft een witte wang, een rode nek en een groenachtig gebandeerde rug en zoekt zijn voedsel vooral in bomen. De andesgrondspecht Colaptes rupicola lijkt in bouw en gedrag, maar heeft een grijze kruin en een bruingele borst en leeft alleen hoog in de Andes, niet in het laagland. De gestreepte helmspecht Dryocopus lineatus is zwart met een rode kuif en komt niet op de grond.

Leefgebied

Open en halfopen savanne, cerrado, natte graslanden met termietenheuvels en verspreide bomen, weiden en de randen van droogbos, in het gidsgebied vooral beneden 500 m. Zoekt op de grond en op termietenheuvels naar mieren, termieten en hun larven. Broedt in een holte in een boom, een palmstam, een termietenheuvel of een aarden wal.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Bolivia in de savannen van het noorden en oosten (Beni, Santa Cruz en aangrenzende gebieden). In Peru alleen plaatselijk in de savannen van het uiterste zuidoosten, bij de grens met Bolivia. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Brazilië, Paraguay, Uruguay en het noordoosten van Argentinië, met een losse populatie in Suriname.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de Beni-savannen en langs wegen door open veeteeltland naar vogels die op de grond lopen of op termietenheuvels, palmen en paaltjes zitten. Bij verstoring vliegen ze naar een boom of paal en laten de lichte stuit zien.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd in de huidige taxonomische opvatting. In de oudere, ruimere opvatting gold de soort als niet bedreigd. Ze heeft een zeer groot verspreidingsgebied en profiteert plaatselijk van het openleggen van bos voor weiden.

Wetenschappelijke naam

Colaptes campestris | (Vieillot, 1818)

Vieillot beschreef de soort in 1818 als Picus campestris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Colaptes werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks kolaptēs, 'beitelaar', van kolaptō, 'pikken, uitbeitelen'. De soortnaam komt van Latijn campestris, 'van het open veld', naar de open graslanden (campos) waar de soort leeft. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.