Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Tacarcunatangare
Tacarcunatangare | Chlorospingus tacarcunae
Tacarcuna Chlorospingus | Clorospingo del Tacarcuna | Clorospingo-de-tacarcuna
De tacarcunatangare is een chlorospingus met een zeer klein verspreidingsgebied in de bergen van Oost-Panama, rond Cerro Tacarcuna op de grens met Colombia. In het gidsgebied is hij alleen als zeldzame dwaalgast of grensgeval bekend, van de Colombiaanse kant van die bergen. Hij leeft in groepjes in het nevelwoud, vaak in gemengde groepen.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Dunne, scherpe tsip-roepjes en een reeks droge tsjiptonen, zoals bij verwante soorten; weinig beschreven.
Opname: Jorge Enrique Avendaño — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een kegelvormige, donkere snavel. De bovendelen en de kop zijn olijfgroen, de kop iets grijzer, zonder duidelijke witte vlek achter het oog. De iris is licht. De keel is geelachtig tot okergeel, de borst olijfgeel en de buik grijsachtig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De briltangare Chlorospingus flavopectus heeft een witte vlek achter het oog en een witachtige keel met een gele borstband. De geelborsttangare Chlorospingus flavigularis heeft een heldergele keel die scherp afsteekt tegen een grijze borst en een donkerder iris. De pirritangare Chlorospingus inornatus uit dezelfde streek heeft een donkerder kop.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud op de hogere hellingen, ruwweg boven 800 m. Zoekt in de middelste lagen van het bos naar insecten en kleine vruchten, in groepjes of met gemengde groepen. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen bekend van de hellingen van Cerro Tacarcuna in het uiterste noordwesten van Chocó, op de grens met Panama, met zeer weinig waarnemingen. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van Oost-Panama, in Darién en de Serranía de San Blas.
Hoe en wanneer kijken
Het voorkomen in het gidsgebied beperkt zich tot een afgelegen grensgebergte zonder wegen. Een waarneming verdient documentatie met foto of geluidsopname.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar ligt in afgelegen, grotendeels beboste bergen.
Wetenschappelijke naam
Chlorospingus tacarcunae | Griscom, 1924
Griscom beschreef de soort in 1924 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Chlorospingus werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', met spingos, een kleine vogel, mogelijk de vink. De soortnaam verwijst naar de Cerro Tacarcuna, een berg op de grens van Panama en Colombia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Tacarcuna, Panama.