Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Treurduif
Treurduif | Zenaida macroura
Mourning Dove | Paloma huilota | Pomba-carpideira
De treurduif is een slanke, bruinige duif met een lange, spitse staart, een van de algemeenste vogels van Noord-Amerika. In het gidsgebied is hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast vastgesteld. Zijn klaaglijke koeren gaf de soort haar naam in verschillende talen.
Geluid
Een zacht, klaaglijk koeren, oe-oeoe-oe-oe-oe, de tweede toon iets hoger. De vleugels maken bij het opvliegen een fluitend geluid.
Opname: FREDERIC Lionel — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
27–33 cm, slank, met een kleine kop en een lange, spits toelopende staart. Bovendelen grijsbruin, met enkele zwarte vlekken op de tertials en dekveren. Kop en onderdelen licht beigebruin, met een zwart vlekje onder de oorstreek en een roze glans op de halszijden. Lichte, blauwachtige oogring. De buitenste staartpennen hebben een zwarte band en witte toppen, zichtbaar als witte randen langs de spitse staart in de vlucht. Poten roze-rood. Het vrouwtje is bruiner en doffer; jonge vogels hebben lichte randen aan de veren.
Verwarringssoorten
De geoorde treurduif Zenaida auriculata heeft een kortere, afgeronde staart, een tweede zwart streepje achter het oog en een roodbruiner onderlichaam. De witvleugeltreurduif Zenaida asiatica is forser, met een korte staart en een witte band in de vleugel. De Peruaanse treurduif Zenaida meloda heeft eveneens een witte vleugelband en een korte staart.
Leefgebied
In het broedgebied open land met verspreide bomen, akkers, weilanden, tuinen en steden. Eet vrijwel alleen zaden, die op de grond worden verzameld. Het nest is een dun platform van takjes in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied slechts enkele keren als dwaalgast vastgesteld, in het noorden (Colombia); er is geen plek of seizoen van regelmatig voorkomen. Ontbreekt in de rest van het gidsgebied en op de Galápagos. Broedt van het zuiden van Canada tot Mexico, plaatselijk tot Panama en in het Caribisch gebied; noordelijke vogels trekken in de winter naar het zuiden, tot in Midden-Amerika.
Hoe en wanneer kijken
Een dwaalgast kan in de noordelijke winter tussen andere duiven opduiken op akkers en in open land in het noorden van Colombia. Let op de lange, spitse staart met witte randen in de vlucht.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Zeer algemeen in Noord-Amerika, met een stand van vele tientallen miljoenen, ondanks intensieve jacht.
Wetenschappelijke naam
Zenaida macroura | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Columba macroura; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Zenaida werd in 1838 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam eert Zénaïde Laetitia Julie Bonaparte (1801–1854), echtgenote van Charles Lucien Bonaparte, die het geslacht beschreef, en nicht van Napoleon. De soortnaam komt van Grieks makros, 'lang', en oura, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit West-Indië.