Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Rotsduif

Rotsduif | Columba livia

Rock Pigeon | Paloma bravía | Pombo-doméstico

De rotsduif is de wilde stamvorm van de tamme duif en de postduif. Van nature broedt hij op kliffen en in rotswanden van Europa, Noord-Afrika en Zuidwest-Azië; de verwilderde stadsduif komt inmiddels in steden over de hele wereld voor. In het gidsgebied komt hij niet van nature voor, maar verwilderde duiven leven er in vrijwel elke stad en elk dorp.

Rotsduif (Columba livia)
Foto: william_stephens — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een zacht, rollend koeren, ongeveer oe-roe-koe, vaak bij het baltsen met opgezette hals. Bij het opvliegen klappen de vleugels hoorbaar.

Luister: ZangXC485507

Opname: Paul Marvin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

31–34 cm. De oorspronkelijke vorm is blauwgrijs, met een groen en purper glanzende hals, twee zwarte vleugelbanden, een witte stuit en een donkere eindband op de staart. De ondervleugels zijn wit. Verwilderde stadsduiven variëren sterk: van bijna wit via bruin, gevlekt en geschubd tot bijna zwart, vaak met resten van het oorspronkelijke patroon. De snavel is donker met een witte snavelhoek, de iris oranje, de poten rood. De seksen lijken op elkaar.

Verwarrings­soorten

De vlekduif Patagioenas maculosa heeft witte vlekken op de vleugels en geen witte stuit. De bandstaartduif Patagioenas fasciata heeft een witte halve halsband, een gele snavel en een lichte eindband op de staart, en leeft in bergbos. De picazuroduif Patagioenas picazuro heeft een doorlopende witte vleugelband en een geschubde nekvlek, maar geen witte stuit.

Leefgebied

Steden, dorpen, pleinen, markten, havens, graanopslag en akkers, van de kust tot hoog in de Andes. Eet zaden, graan en etensresten, vrijwel altijd op de grond en vaak in groepen. Het nest is een slordig platform op een richel van een gebouw, onder een brug of in een rotswand.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Verwilderd in alle steden en grotere dorpen van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia, van de Pacifische kust tot op de altiplano. Op de Galápagos werden verwilderde duiven in de jaren 2000 verwijderd om de overdracht van ziekten op de galápagostreurduif te voorkomen. Van nature in Europa, Noord-Afrika en Zuidwest-Azië; als verwilderde stadsduif wereldwijd.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In elke stad op pleinen, bij kerken en markten; let in groepen op vogels met het oorspronkelijke blauwgrijze patroon met witte stuit en zwarte vleugelbanden.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied een uitheemse soort; verwilderde duiven kunnen ziekten en parasieten overbrengen op inheemse duiven.

Wetenschappelijke naam

Columba livia | Gmelin, 1789

Gmelin beschreef de soort in 1789 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Columba werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam is Latijn columba, 'duif'. De soortnaam komt van Middeleeuws Latijn livia, 'duif', van Latijn lividus, 'blauwgrijs, loodkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zuid-Europa.