Alle soorten › Nachtzwaluwachtigen › Nachtzwaluwen › Tschudi's nachtzwaluw
Tschudi's nachtzwaluw | Quechuavis decussata
Tschudi's Nightjar | Chotacabras de Tschudi | Bacurau-de-tschudi
Tschudi's nachtzwaluw is de kleine, grijze nachtzwaluw van de droge kust van Peru. Ze werd lang als ondersoort van de vleugelbandnachtzwaluw beschouwd. De soort is genoemd naar de Zwitserse natuuronderzoeker Johann Jakob von Tschudi, die in de 19e eeuw door Peru reisde. Ze komt ook in steden voor, waaronder Lima.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
De zang is een luide reeks duidelijk gescheiden, iets zoemende tonen als cueeo, vooral in de schemering en 's nachts. De alarmroep is een iets piepend wick.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
20–21 cm. Overwegend grijsbruin met zwarte spikkels, met een brede taankleurige tot kaneelkleurige band in de nek en een kleine witte keelvlek. Het mannetje heeft een witte band over de vleugel en witte banden en punten in de staart. Het vrouwtje heeft een bruingele keel en een bruingele vleugelband; de staart heeft meestal geen wit.
Verwarringssoorten
De vleugelbandnachtzwaluw Systellura longirostris is groter en donkerder en leeft in de Andes, meestal hoger dan 1500 m. De struiknachtzwaluw Nyctidromus anthonyi is iets kleiner, leeft vooral in droog struweel in het noordwesten en heeft een andere zang. De texasnachtzwaluw Chordeiles acutipennis heeft lange, spitse vleugels zonder nekband en jaagt vaak in langgerekte vluchten boven open terrein en water.
Leefgebied
Droge kustvlakten en lage voetheuvels: open grond, woestijnranden, struweel, open plekken en bosranden, irrigatiedalen en stedelijk gebied. In Peru van zeeniveau tot ongeveer 1300 m. Jaagt 's nachts op vliegende insecten. Legt de eieren zonder nest op de kale grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru langs de Pacifische kust en op de lagere westhellingen van de Andes. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het uiterste noorden van Chili, waar ze tot 3350 m hoog is gemeld.
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de schemering langs akkerranden, rivierdalen en braakliggende terreinen aan de kust, ook aan de rand van Lima. Zingende vogels zitten vaak op de grond.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt ook voor in agrarisch en bebouwd gebied.
Wetenschappelijke naam
Quechuavis decussata | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als Caprimulgus decussatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Quechuavis werd in 2023 ingevoerd door Van Els, Costa, Braun, Whitney, Cleere, Sigurðsson & Silveira. De geslachtsnaam combineert Quechua, het inheemse volk van de Andes, met Latijn avis, 'vogel'; het geslacht werd in 2023 door Thiago Costa en collega's opgesteld. De soortnaam is Latijn voor 'met kruisjes getekend', van decussis, 'tien' (X in Romeinse cijfers). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.