Alle soorten › Nachtzwaluwachtigen › Nachtzwaluwen › Vleugelbandnachtzwaluw
Vleugelbandnachtzwaluw | Systellura longirostris
Band-winged Nightjar | Chotacabras alifajeado | Bacurau-da-telha
De vleugelbandnachtzwaluw is de nachtzwaluw van het open hooggebergte van de Andes, van bosranden tot páramo en puna. Overdag rust ze op de grond tussen stenen of lage begroeiing; in de schemering jaagt ze boven open terrein en langs wegen. Het mannetje toont in de vlucht een witte band over de vleugel en wit in de staart.
Geluid
Het territoriumgeluid is een hoge, scherpe fluittoon, elke één tot drie seconden herhaald, vooral in de avond- en ochtendschemering. In de vlucht, vooral in de broedtijd, klinkt een hoog cheet. Een opgejaagd vrouwtje geeft een nasaal tchree.
Opname: José Dellacasa Bravo — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–25 cm. Grijsbruin, sterk gevlekt en gestreept met zwart en bruingeel, met een rossige nekband. Het mannetje heeft een witte band over de eerste handpennen, een witte band in de staart en vaak een witte vlek onder op de keel. Bij het vrouwtje is de vleugelband bruingeel, ontbreekt het wit in de staart en is de keel geelbruin.
Verwarringssoorten
Tschudi's nachtzwaluw Quechuavis decussata van de droge kust van Peru is kleiner en grijzer en leeft lager. Vrouwtjes van de lierstaartnachtzwaluw Uropsalis lyra en de vorkstaartnachtzwaluw Uropsalis segmentata hebben geen lichte vleugelband en leven in bergbos. De pauraque Nyctidromus albicollis leeft lager, is groter en heeft een langere staart.
Leefgebied
Open terrein in de Andes: bosranden, struweel, rotsige hellingen, páramo, puna, akkers en dorpen, soms op daken. Meestal tussen 1500 en 4200 m. Jaagt in de schemering en 's nachts op vliegende insecten. Er wordt geen nest gebouwd; de één tot twee eieren liggen in een kuiltje op de kale grond, soms naast een weg.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Andes en in de Sierra Nevada de Santa Marta. In Ecuador in de Andes. In Peru in de Andes, over de hele lengte van het land. In Bolivia in de Andes. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela en, in andere ondersoorten, zuidwaarts tot Vuurland en in het zuidoosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop of rijd in de schemering langs wegen door open berggebied; vogels zitten op de weg of op stenen en vliegen voor de lichtbundel op. De hoge fluittoon draagt ver.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd (NE) in de huidige afbakening, zonder Tschudi's nachtzwaluw. De soort is wijdverspreid en komt ook voor in open, door de mens gevormd landschap.
Wetenschappelijke naam
Systellura longirostris | (Bonaparte, 1825)
Bonaparte beschreef de soort in 1825 als Caprimulgus longirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Systellura werd in 1912 ingevoerd door Ridgway. De geslachtsnaam komt van Grieks sustellō, 'inkorten', en oura, 'staart'. De soortnaam komt van Latijn longus, 'lang', en rostrum, 'snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zuid-Amerika.