Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Vaalborstlijster
Vaalborstlijster | Turdus leucomelas
Pale-breasted Thrush | Zorzal sabiá | Sabiá-branco
De vaalborstlijster is een grijsbruine lijster van open bos, bosranden en tuinen in het noorden en oosten van Zuid-Amerika. Kenmerkend is de grijze kop, die afsteekt tegen de bruinere rug. Hij komt veel voor in door de mens veranderd landschap, zoals parken, plantages en dorpen.
Geluid
De zang is een rijke, kabbelende reeks fluitende frasen, vaak lang volgehouden. Een kenmerkende roep is een schor, gaaiachtig tsjèp; verder een droog tsjoek.
Opname: Christian Kerihuel — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–24 cm. Kop en nek zijn grijs, rug en vleugels warmer olijfbruin. De keel is wit met bruine strepen, de borst licht grijsbruin en de buik wit. De ondervleugel is roestbruin. De snavel is donker, met een geelachtige ondersnavel; een duidelijke oogring ontbreekt. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn gevlekt op borst en bovendelen.
Verwarringssoorten
De crèmebuiklijster Turdus amaurochalinus is egaler grijsbruin, zonder grijze kop, met een donkere teugel en bij het mannetje in de broedtijd een gele snavel; hij komt vooral als wintergast uit het zuiden. De zwartsnavellijster Turdus ignobilis heeft een zwarte snavel en een egaal grijsbruine kop. De grays lijster Turdus grayi is warmer geelbruin op borst en buik.
Leefgebied
Open bos, galerijbos, bosranden, savanne met bomen, plantages, parken en tuinen, van zeeniveau tot ongeveer 1800 m in Colombia. Zoekt op gazons en open grond naar insecten en regenwormen en eet veel vruchten. Het nest is een kom van gras en modder in een boom of op een gebouw.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in het noorden, in de dalen van de Magdalena en de Cauca en ten oosten van de Andes in de Llanos. In Peru alleen in het uiterste zuidoosten, in de savannen van de Pampas del Heath. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, een groot deel van Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in parken, tuinen en koffieplantages en langs bosranden; de vogels lopen vaak over open grond en verraden zich door hun schorre roep.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen en goed aangepast aan open, door de mens veranderd landschap.
Wetenschappelijke naam
Turdus leucomelas | Vieillot, 1818
Vieillot beschreef de soort in 1818 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Turdus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn turdus, 'lijster'. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en melas, 'zwart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.