Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Vale duif
Vale duif | Leptotila pallida
Pallid Dove | Paloma montaraz pálida | Juriti-pálida
De vale duif is een lichtgekleurde grondduif van de bossen ten westen van de Andes, van het Chocó tot het noordwesten van Peru. Met zijn witachtige kop en onderdelen en warmbruine rug is hij de lichtste Leptotila van het gidsgebied. Hij leeft verscholen op de bosbodem en wordt vaker gehoord dan gezien.
Geluid
Een laag, zacht koeren, meestal één of twee tonen, oe-oeoe, met tussenpozen herhaald vanaf de grond of een lage tak.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–27 cm, met een vrij lange, afgeronde staart. Voorhoofd en gezicht witachtig, kruin licht blauwgrijs, nek met een zwakke paarse glans. De naakte huid rond het oog is rood. Mantel en vleugels warm roodbruin. Keel wit, borst licht roze-grijs, buik wit. De ondervleugel is roestbruin. De buitenste staartpennen hebben witte toppen. Poten rood. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met lichte randen aan de veren.
Verwarringssoorten
De verreaux-duif Leptotila verreauxi komt in hetzelfde gebied voor, maar is grijzer en minder roodbruin van boven, met blauwe huid rond het oog, en leeft meer in droog bos en open terrein. De geelbuikduif Leptotila ochraceiventris in het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru heeft een okerkleurige buik en een donkerdere kop. De cassins-duif Leptotila cassinii in het noordwesten van Colombia heeft een grijze borst en een donkerdere, minder rossige rug.
Leefgebied
Vochtig en halfvochtig laaglandbos, de natte bossen van het Chocó, oudere secundaire bossen en dichte bosranden, ook in het vochtigere deel van het droogbos van de Tumbes-regio, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger. Zoekt op de bosbodem naar zaden, gevallen vruchten en kleine ongewervelden. Het nest is een los platform van takjes in een struik of lage boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia aan de Pacifische zijde, van het Chocó naar het zuiden tot Nariño; in Ecuador in het westelijke laagland en de lage westflank; in Peru alleen in het uiterste noordwesten (Tumbes). Ontbreekt ten oosten van de Andes, in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de ochtend langs bospaden in het westen van Ecuador, bijvoorbeeld in de reservaten van de provincies Esmeraldas en El Oro, en luister naar het lage koeren vanaf de bosbodem.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen, maar het bos in het westen van Ecuador en Colombia is grotendeels gekapt, waardoor de soort daar sterk aan bosresten gebonden is.
Wetenschappelijke naam
Leptotila pallida | Berlepsch & Taczanowski, 1884
Berlepsch & Taczanowski beschreef de soort in 1884 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Leptotila werd in 1837 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam (oorspronkelijk Leptoptila) combineert Grieks leptos, 'fijn, slank', met ptilon, 'veer'. De soortnaam komt van Latijn pallidus, 'bleek'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chimbo, Ecuador.