Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Witkeelspecht
Witkeelspecht | Piculus leucolaemus
White-throated Woodpecker | Carpintero goliblanco | Pica-pau-de-garganta-branca
De witkeelspecht is een kleine, groene specht van het Amazonelaagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes, met een witte keel en een gele wangstreep. Hij leeft hoog in het bladerdak en sluit zich vaak aan bij gemengde groepen. De vroeger met hem samengevoegde litaspecht Piculus litae leeft ten westen van de Andes.
Geluid
Een lange, sissende roep die in toonhoogte daalt, en een korte reeks hoge tonen. Roffelt weinig.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19–21 cm, met een rechte, grijsachtige snavel. De bovendelen zijn goudachtig olijfgroen. Een gele streep loopt van de snavelbasis onder het oog door naar de halszijde; de keel is wit. De borst is olijfgroen met lichte vlekken, de buik geelachtig met olijfgroene bandjes. Het mannetje heeft een rode kruin en nek en een rode baardstreep; het vrouwtje heeft een olijfgroene kruin en alleen rood in de nek.
Verwarringssoorten
De geelkeelspecht Piculus flavigula heeft een gele keel en een geheel gele kop onder de kruin. De bronsspecht Piculus chrysochloros is groter, met een gele keel en sterker gebandeerde, gele onderdelen. De olijfrugspecht Colaptes rubiginosus heeft een grijze kruin met een rode rand en een witachtige wang, en leeft vooral op de Andeshellingen.
Leefgebied
Hoog vochtig laaglandbos op terra firme, ook várzea, bosranden en voetheuvelbos, tot ongeveer 1200 m. Zoekt in het bladerdak naar mieren, termieten en larven van kevers. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes. In Ecuador en Peru in het Amazonelaagland en op de lagere oostflank van de Andes. In Bolivia in het noordelijke en midden-laagland en de voetheuvels. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de gemengde groepen van het bladerdak, bijvoorbeeld vanaf een uitkijktoren of langs een bosrand op een helling. De sissende roep verraadt hem vaak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is gebonden aan hoog bos, maar komt nog verspreid voor in grote, weinig aangetaste bosgebieden.
Wetenschappelijke naam
Piculus leucolaemus | (Natterer & Malherbe, 1845)
Natterer & Malherbe beschreef de soort in 1845 als Picus leucolaemus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Piculus werd in 1824 ingevoerd door Spix. De geslachtsnaam is een verkleinwoord van Latijn picus, 'specht'. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en laimos, 'keel', naar de witte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.