Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Bleekkuifspecht

Bleekkuifspecht | Celeus lugubris

Pale-crested Woodpecker | Carpintero copete pajizo | Pica-pau-louro

De bleekkuifspecht is een middelgrote Celeus-specht van droog bos en savanne in het zuiden van het Amazonebekken en de Chaco. Een lichte, strogele kop en kuif contrasteren met het donkerbruine lichaam. In het gidsgebied komt hij alleen in het oosten van Bolivia voor.

Bleekkuifspecht (Celeus lugubris)
Foto: Jonathan Lorencetti Ehlert — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een luide, lachende reeks van enkele tonen die in toonhoogte daalt, en een korte, schorre roep.

Luister: ZangXC1025534

Opname: Cid Espínola — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

23–26 cm, met een lange, puntige kuif en een lichte, geelachtige snavel. Kop en kuif zijn strogeel tot licht okergeel. Rug en vleugels zijn donkerbruin met lichte bandjes, de stuit is lichtgeel. De onderdelen zijn donker chocoladebruin. De slagpennen zijn roodbruin, de staart is zwartbruin. Het mannetje heeft een rode baardstreep; het vrouwtje mist het rood.

Verwarrings­soorten

De strogele specht Celeus flavus heeft ook een lichte kop en kuif, maar is geheel roomgeel, zonder donkerbruin lichaam, en leeft vooral in vochtiger oeverbos. De vaalkuifspecht Celeus elegans is kastanjebruin, met een donkere kop en kuif. De zwartbuikhelmspecht Dryocopus schulzii is groter en zwart, met een rode kuif en een witte streep over de hals.

Leefgebied

Halfbladverliezend droogbos, galerijbos, cerrado en bosjes in seizoensoverstroomde savanne, in het laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt voedsel in de middelste lagen en het bladerdak. Eet mieren en termieten en ook vruchten. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied alleen in het oosten van Bolivia, in het laagland van Beni en Santa Cruz, onder meer in de Chiquitania. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuidwesten van Brazilië, waaronder de Pantanal, in Paraguay en in het noordoosten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de Chiquitania en in de bosjes van de savannen van oostelijk Santa Cruz, vooral in de vroege ochtend als de vogels roepen. In galerijbos zitten ze vaak in de middelste lagen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het droogbos en de savannen waarin de soort leeft, worden in het oosten van Bolivia op grote schaal omgezet in landbouwgrond.

Wetenschappelijke naam

Celeus lugubris | (Malherbe, 1851)

Malherbe beschreef de soort in 1851 als Celeopicus lugubris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Celeus werd in 1831 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks keleos, de naam voor een groene specht. De soortnaam komt van Latijn lugubris, 'rouwend, in rouw', waarschijnlijk naar het donkere verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mato Grosso, Brazilië.