Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwart-gouden tangare
Zwart-gouden tangare | Bangsia melanochlamys
Black-and-gold Tanager | Tangara negrigualda | Sanhaço-preto-e-dourado
De zwart-gouden tangare is een gedrongen, grotendeels zwarte tangare met een goudgeel middendeel van de onderzijde, die alleen in Colombia voorkomt. Hij leeft in vochtig bergbos aan de Pacifische zijde van de Westelijke Andes en in het noorden van de Centrale Andes. Paren en groepjes zitten vaak hoog op bemoste takken en sluiten zich aan bij gemengde groepen.
Geluid
Hoge, dunne roepjes en een snelle reeks hoge, ritmische tsie-tonen, vaak vanuit een hoge zitplaats.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een korte, stevige zwarte snavel en een korte staart. Kop, keel, bovendelen, vleugels en staart zijn zwart, met een blauwe vlek op de kleine vleugeldekveren. Het midden van borst en buik is goudgeel, aan de randen oranjegeel getint; de flanken zijn zwart tot olijfzwart. De iris is donker. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en bruiner.
Verwarringssoorten
De goudringtangare Bangsia aureocincta leeft in hetzelfde deel van de Westelijke Andes, maar heeft een groene rug en een goudgele ring om de zwarte wangen. De groenrugtangare Bangsia edwardsi heeft een mosgroene rug en een blauwe kop. De zwartkinbergtangare Anisognathus notabilis is groter, met een olijfgroene rug, een gele kruinstreep en geheel gele onderdelen.
Leefgebied
Vochtig, sterk bemost bergbos en nevelwoud, ook bosranden, ruwweg tussen 1000 en 2300 m. Eet vooral vruchten en bessen en zoekt daarnaast insecten op bemoste takken, in de middenlaag en het kronendak. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Westelijke Andes in Antioquia, Chocó en Risaralda, en in het noorden van de Centrale Andes in Antioquia. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bemost nevelwoud op de westflank van de Westelijke Andes, zoals in de reservaten rond El Carmen de Atrato; de vogels zitten vaak open op hoge takken en zingen daar.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en de soort is afhankelijk van ongeschonden bergbos, dat plaatselijk wordt gekapt; de stand is lokaal en gevoelig voor verdere ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Bangsia melanochlamys | (Hellmayr, 1910)
Hellmayr beschreef de soort in 1910 als Buthraupis melanochlamys; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Bangsia werd in 1919 ingevoerd door Penard. De geslachtsnaam eert Outram Bangs (1863–1932), Amerikaans zoöloog en vanaf 1900 conservator zoogdieren van het Museum of Comparative Zoology van Harvard. De soortnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en khlamus, 'mantel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit La Selva, Río Jamaraya, Colombia.