Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Zwartvleugelpapegaai
Zwartvleugelpapegaai | Hapalopsittaca melanotis
Black-winged Parrot | Lorito alinegro | Papagaio-de-asa-preta
De zwartvleugelpapegaai is de grootste en de meest zuidelijke van de andespapegaaien. Hij leeft in het vochtige bergbos van de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia en zwerft in groepen over de hellingen, afhankelijk van het aanbod van vruchten. De zwarte band over de vleugel is zowel in rust als in de vlucht te zien.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Hoge, schrille, wat raspende roepen in de vlucht; groepen zijn tijdens het foerageren vaak stil.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
24 cm, gedrongen, met een korte staart en een lichte snavel. Het verenkleed is groen, op de kop met een grijsblauwe tint. Achter het oog ligt een donkere oorvlek. Over de vleugeldekveren loopt een brede zwarte band en de slagpennen zijn donkerblauw. De seksen zijn gelijk; jongen zijn doffer, met een minder duidelijke oorvlek.
Verwarringssoorten
Het pruimkopmargrietje Pionus tumultuosus heeft een lichtgele snavel, een paarsrode, gespikkelde kop en rode onderstaartdekveren. De schubnekamazone Amazona mercenarius is groter, met een langere staart, een geschubde nek en rood in de vleugel. Het roodsnavelmargrietje Pionus sordidus heeft een rode snavel en rode onderstaartdekveren, en leeft meestal lager.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud van de oostflank, ook bosranden en lichter bos, ruwweg tussen 1700 en 3500 m. Eet vruchten, zaden en bloesems hoog in de bomen. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank in het midden en zuiden, van Huánuco en Pasco tot Cusco en Puno. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bergwegen door het Yungasbos, zoals de Manu-weg in Peru of de wegen door de Yungas van La Paz in Bolivia, naar groepjes die snel over het bladerdak vliegen en zich door hun roep verraden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Een groot deel van het bergbos op de oostflank is nog intact; plaatselijk verdwijnt bos door ontginning.
Wetenschappelijke naam
Hapalopsittaca melanotis | (de Lafresnaye, 1847)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1847 als Pionus melanotis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hapalopsittaca werd in 1912 ingevoerd door Ridgway. De geslachtsnaam komt van Grieks hapalos, 'zacht, teer', en psittakē, 'papegaai'. De soortnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en ous, ōtos, 'oor'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.