Bigua-aalscholver | Nannopterum brasilianum

Geluid

Buiten de kolonie meestal stil. In de kolonie en op slaapplaatsen een laag, grommend oenk en knorrende, varkenachtige geluiden.

Herkenning

58–73 cm, met een lange staart, een dunne hals, een kleine kop en een slanke, gehaakte snavel. Volwassen vogels zijn geheel zwart met een bronzige glans op rug en vleugeldekveren, die geschubd ogen. De kale keelhuid is dof geelbruin en loopt achter de snavelbasis uit in een spitse hoek; de teugel is donker. In broedkleed is de keelhuid omzoomd met een smalle witte rand en dragen sommige vogels witte pluimpjes aan de zijkant van de kop. Het oog is groen. Jonge vogels zijn bruin, met een lichtere, bruinbeige hals en borst. Zwemt diep in het water; vliegt met licht gebogen hals en zit vaak op palen, takken boven het water en elektriciteitsdraden.

Verwarrings­soorten

De geoorde aalscholver Nannopterum auritum is groter en zwaarder, met een kortere staart, een dikkere snavel en een oranjegele teugel en keelhuid met een ronde achterrand; in de vlucht toont hij een duidelijke knik in de hals. De slangenhalsvogel Anhinga anhinga heeft een rechte, dolkvormige snavel, een zeer dunne hals, een lange, waaiervormige staart en zilverwitte strepen op de vleugels; zwemt vaak met alleen kop en hals boven water.

Leefgebied

Meren, vijvers, stuwmeren, rivieren, kanalen, rijstvelden en viskwekerijen, en zoetwatermoerassen met open water; ook brakke lagunes, mangrove en beschutte kustwateren, maar minder op open zee dan de geoorde aalscholver. Duikt vanaf het oppervlak naar vis, vaak in groepen die samen jagen. Broedt in kolonies in bomen of struiken boven of bij het water, dikwijls samen met reigers.

Verspreiding en trek

Standvogel en algemeen op Cuba en Isla de la Juventud, en op Trinidad, waar hij in moerassen, rijstvelden en stuwmeren te zien is. Op Tobago schaars. Op de Bahama's plaatselijk en in kleine aantallen. Op Jamaica, Hispaniola, de Kaaimaneilanden, de ABC-eilanden en enkele eilanden van de Kleine Antillen zijn waarnemingen bekend van zwervende vogels. Buiten het gebied van het zuiden van de Verenigde Staten door Mexico en Midden-Amerika tot het zuiden van Zuid-Amerika.

• Jaarrond
• donker = kerngebied, licht = dun verspreid

Hoe en wanneer kijken

Op Cuba bij vrijwel elk stuwmeer en in de moerassen van het schiereiland Zapata; op Trinidad in de rijstvelden en moerassen van Nariva en bij de waterbekkens van de westkust. Vogels die op draden of dode takken met gespreide vleugels drogen, zijn op de lange staart en het slanke profiel van geoorde aalscholvers te onderscheiden.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De soort profiteert van stuwmeren, rijstvelden en viskwekerijen. Plaatselijk wordt ze bejaagd of door vissers als concurrent bestreden, en vogels raken verstrikt in netten.

Wetenschappelijke naam

Nannopterum brasilianum | (Gmelin, 1789) (GBIF: Phalacrocorax brasilianus)

Gmelin beschreef de soort in 1789 als Procellaria brasiliana; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nannopterum werd in 1899 ingevoerd door Sharpe. Nannopterum is Grieks, van nannos 'dwerg' en pteron 'vleugel', naar de stompe vleugels van de vliegonbekwame Galápagosaalscholver waarvoor het geslacht werd opgericht. brasilianum betekent 'Braziliaans', naar Brazilië, waar Willem Piso de vogel beschreef die aan Gmelins naam ten grondslag lag. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië (niet nader bepaald).