Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Kortstaartbuizerd

Kortstaartbuizerd | Buteo brachyurus

Short-tailed Hawk | Gavilán colicorto

De kortstaartbuizerd is een kleine buizerd die het grootste deel van de dag hoog in de lucht doorbrengt. Hij jaagt vrijwel uitsluitend vanuit de vlucht: hij hangt met stilgehouden vleugels tegen de wind boven de bosrand en laat zich dan in trappen of in één steile duik op een vogel in de boomkruinen vallen. Binnen het gebied komt hij alleen op Trinidad regelmatig voor.

Kortstaartbuizerd (Buteo brachyurus)
Foto: Alejandro Bayer Tamayo from Armenia, Colombia — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Meestal stil. Rond het nest en bij verstoring een hoog, langgerekt kieeeea, soms in snelle reeksen.

Luister: ZangXC519959

Opname: Rolf A. de By — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto

Herkenning

39–44 cm, compact, met brede vleugels en een korte staart. Er zijn twee vormen. De lichte vorm is van boven donker grijsbruin, met een donkere kap die tot onder het oog reikt en zo een donkere 'helm' vormt; keel en onderdelen zijn ongevlekt wit. De donkere vorm is geheel zwartbruin. In vlucht zijn bij beide vormen de slagpennen lichtgrijs met fijne bandering en een donkere achterrand; bij de lichte vorm contrasteren witte ondervleugeldekveren met de grijzere slagpennen, bij de donkere vorm zijn de dekveren donker. De staart is grijs met smalle donkere banden en een bredere eindband. Op Trinidad is de lichte vorm het talrijkst. Jonge vogels zijn als de volwassen vogels, maar de lichte vorm heeft lichtere wangen en fijne strepen op de flanken.

Verwarrings­soorten

De breedvleugelbuizerd Buteo platypterus heeft een roodbruin gebandeerde borst en een staart met één brede witte band. De grijsgestreepte buizerd Buteo nitidus is van onderen fijn grijs gebandeerd. De bandstaartbuizerd Buteo albonotatus is groter en slanker dan de donkere vorm, met langere vleugels, witte staartbanden en de wiebelende vlucht van een gier.

Leefgebied

Bos en bosranden in het laagland en de heuvels, ook aangetast bos, cacao- en citrusaanplant en halfopen land met bosjes, zolang er bomen zijn om te broeden. Jaagt vooral op kleine vogels die het uit de kroonlaag of van de bosrand plukt, en verder op hagedissen en grote insecten. Het nest ligt hoog in een boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.

Verspreiding en trek

Een vrij algemene standvogel op Trinidad, vooral in en langs de Northern Range en de bossen van het centrum en zuiden. Op Tobago een dwaalgast. Buiten het gebied broedt de soort in Florida, Mexico, Midden-Amerika en Zuid-Amerika tot het noorden van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,18° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Tegen het middaguur boven bosranden en valleien in de Northern Range, bijvoorbeeld in de Arima-vallei: zoek naar een kleine buizerd die hoog en lang stil in de wind hangt. De lichte vorm is aan de donkere helm boven een witte keel van andere buizerds te onderscheiden.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en houdt zich in bosrijke delen van Trinidad goed staande.

Wetenschappelijke naam

Buteo brachyurus | Vieillot, 1816

Vieillot beschreef de soort in 1816 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Buteo werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Buteo is het Latijnse woord voor een buizerd. brachyurus is Grieks, van brakhus 'kort' en oura 'staart', naar de korte staart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana (later aangewezen).