Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Krabbenbuizerd
Krabbenbuizerd | Buteogallus aequinoctialis
Rufous Crab Hawk | Gavilán cangrejero rojo
De krabbenbuizerd is een middelgrote, roodbruine buizerd die vrijwel uitsluitend in mangrove leeft en zich met krabben voedt. Het verspreidingsgebied is een smalle kuststrook van de Orinocodelta tot in het zuidoosten van Brazilië. Binnen het gebied komt hij alleen in een klein deel van Trinidad voor.
Geluid
Een luid, fluitend gelach dat in toonhoogte daalt, ke-kie-kie-kie-kjoe-kjoe, vooral in de broedtijd.
Opname: Eduardo Vieira 1301 — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
43–46 cm, gedrongen, met brede vleugels en een korte staart. Volwassen vogels hebben een roetzwarte kop en hals, een donker roodbruine rug met lichte zomen en roodbruine onderdelen met fijne donkere bandering. De handpennen zijn roodbruin met zwarte punten, wat in vlucht als roodbruine vleugels opvalt. De staart is zwart met een smalle witte band en een witte punt. Snavelbasis en poten zijn geel tot dof oranje. Jonge vogels zijn bruin tot zwartbruin van boven en wit van onder met donkere strepen, met een grijzige, gebandeerde staart.
Verwarringssoorten
De savannebuizerd Buteogallus meridionalis is eveneens roodbruin, maar groter, met veel langere poten, een grijze gevlekte rug en een kop zonder zwart; hij leeft in open land. De zwarte buizerd Buteogallus anthracinus deelt de mangrove, maar is geheel zwart. Jonge vogels lijken op jonge zwarte buizerds, maar zijn kleiner en hebben een kortere staart met minder duidelijke banden.
Leefgebied
Mangrove en aangrenzend moerasbos langs getijdenkreken, vrijwel op zeeniveau. Jaagt vanaf een lage zitplaats in de mangrove en duikt kort omlaag naar krabben op het slik of tussen de wortels; andere prooi is nauwelijks bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Op Trinidad alleen in enkele mangrove- en moerasgebieden in het zuidwesten, vooral het South Oropouche- en Godineau-moeras; een kleine, plaatselijke populatie. Niet op Tobago. Buiten het gebied langs de Atlantische kust van Zuid-Amerika, van de Orinocodelta in Venezuela via de Guyana's tot Paraná in het zuidoosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het Godineau-moeras bij South Oropouche, vanaf de rand van de mangrove of per boot langs de kreken bij laag water, wanneer krabben op het slik actief zijn. Een vogel zit vaak lang stil laag in de mangrove; de roep verraadt hem eerder.
Staat van instandhouding
Gevoelig (Near Threatened). Het aantal neemt af door het verdwijnen van mangrove langs de Zuid-Amerikaanse kust. Op Trinidad is het leefgebied klein en kwetsbaar voor kap, vervuiling en ontwikkeling.
Wetenschappelijke naam
Buteogallus aequinoctialis | (Gmelin, 1788)
Gmelin beschreef de soort in 1788 als Falco aequinoctialis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Buteogallus werd in 1830 ingevoerd door Lesson. Buteogallus is Latijn, van buteo 'buizerd' en gallus 'haan, hoen'; de reden voor dat tweede deel is niet duidelijk. aequinoctialis is Latijn voor 'van de evennachtslijn', dus van de evenaarsstreken, waar de soort leeft. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.