Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Sint-Vincentzanger
Sint-Vincentzanger | Catharopeza bishopi
Whistling Warbler | Reinita de San Vicente
De Sint-Vincentzanger is een donkere, grote zanger die alleen in de bergbossen van Saint Vincent leeft en als enige soort in het geslacht Catharopeza staat. De Engelse naam Whistling Warbler verwijst naar de luide, fluitende zang, die vaak het enige teken van de vogel in de dichte ondergroei is.
Geluid
De zang begint met enkele zachte fluittonen en loopt op in snelheid en volume tot een reeks luide, heldere fluittonen, meestal vier tot zes seconden lang. De roep is een kort tsjip.
Opname: Jesse Fagan — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, vrij fors en langstaartig voor een zanger. Het volwassen dier is van boven leikleurig zwart, met een zwarte kop en een brede witte oogring. Over de borst loopt een zwarte band tussen een witte keel en een grijswitte buik; de flanken zijn grijs. De buitenste staartpennen hebben witte vlekken. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn olijfbruin van boven en lichter van onder, met een bleke, bruinig getinte oogring in plaats van een witte.
Verwarringssoorten
Op Saint Vincent is er geen andere inheemse zanger die erop lijkt. De bonte zanger Mniotilta varia, een zeldzame wintergast, is zwart-wit gestreept en kruipt langs stammen. Het mannetje van de blauwe zwartkeelzanger Setophaga caerulescens is blauwgrijs met een zwarte keel en een witte vlek op de vleugel, zonder witte oogring.
Leefgebied
De ondergroei en lagere lagen van vochtig bergbos en laaglandregenwoud, palmbos en elfenwoud, tussen ongeveer 300 en 1100 m hoogte, vooral in ravijnen en dalen met ongestoord bos. Foerageert laag, op en vlak boven de grond, naar insecten en andere geleedpotigen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Alleen op Saint Vincent, in het bergachtige binnenland, met als zwaartepunten het gebied rond Richmond Peak en Grand Bonhomme en de bovenloop van de dalen aan de westkant. Het leefgebied beslaat naar schatting ongeveer 90 km². Buiten Saint Vincent komt de soort niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het Vermont Nature Trail in het binnenland van Saint Vincent is de bekendste plek, ook voor de Sint-Vincentamazone. In de vroege ochtend is de zang het beste aanknopingspunt; de vogel zelf beweegt laag en schuw door de ondergroei en verschijnt vaak maar kort.
Staat van instandhouding
Bedreigd (EN). De populatie wordt geschat op enkele duizenden vogels in een klein gebied. Vulkaanuitbarstingen van La Soufrière, waaronder die van 1902, 1979 en 2021, orkanen en het kappen van bos voor landbouw hebben het leefgebied telkens verkleind of beschadigd.
Wetenschappelijke naam
Catharopeza bishopi | (Lawrence, 1878)
Lawrence beschreef de soort in 1878 als Leucopeza bishopi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Catharopeza werd in 1880 ingevoerd door Sclater. Catharopeza is Grieks, van katharos 'helder, zuiver' en peza 'voet'; Sclater gaf het weer als Latijn clarus en pes. bishopi eert waarschijnlijk de Amerikaanse ontdekkingsreiziger Nathaniel Holmes Bishop (1837–1902); de soort werd in 1878 door Lawrence beschreven. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Saint Vincent.