Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Baardvireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Baardvireo | Vireo altiloquus
Black-whiskered Vireo | Vireo bigotudo
De baardvireo lijkt op de roodoogvireo, maar heeft een smalle zwarte baardstreep langs de keel. Hij broedt in Florida en het Caribisch gebied en is in het gidsgebied een schaarse doortrekker.
Geluid
De zang bestaat uit korte frasen van twee of drie tonen met pauzes ertussen en lijkt op die van de roodoogvireo. In het gidsgebied zelden te horen.
Opname: Noah Khanti Steinberg — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm. Kruin grijsbruin, met een witachtige wenkbrauwstreep die minder scherp zwart is afgezet dan bij de roodoogvireo; donkere oogstreep. Smalle zwarte baardstreep langs de zijkant van de keel. Rug vaal olijfgroen. Onderdelen witachtig, flanken en onderstaartdekveren licht geelachtig. Oog rood bij volwassen vogels. Snavel vrij lang.
Verwarringssoorten
De roodoogvireo Vireo olivaceus mist de baardstreep en heeft een grijzere kruin met een duidelijke zwarte rand. De yucatánvireo Vireo magister mist de baardstreep, is bruiner en heeft een zwaardere snavel. De geelgroene vireo Vireo flavoviridis heeft heldergele flanken en geen baardstreep.
Leefgebied
Mangrove, kustbos en bosranden; op de trek ook in tuinen en bomen langs de kust.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Broedt in het zuiden van Florida, op de Bahama's en de Antillen, en overwintert in het noorden van Zuid-Amerika. In het gidsgebied schaars op doortrek, vooral langs de Caribische kust en op eilanden voor Yucatán en Belize; ook enkele waarnemingen in Costa Rica en Panama.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het meest te verwachten tijdens de trek op eilanden en langs de kust van Quintana Roo en Belize. Controleer elke roodoogvireo op een baardstreep.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het gidsgebied een schaarse doortrekker.
Wetenschappelijke naam
Vireo altiloquus | (Vieillot, 1808)
Vieillot beschreef de soort in 1808 als Muscicapa altiloqua; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. altiloquus is Latijn, van altus 'hoog, luid' en loqui 'spreken', naar de luide, eindeloos herhaalde zang. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sint-Thomas, Amerikaanse Maagdeneilanden.