Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauwgroene pitpit

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Blauwgroene pitpit | Dacnis viguieri

Viridian Dacnis | Dacnis verdoso

De blauwgroene pitpit is een kleine tangare met een korte, spitse snavel, die alleen voorkomt in het oosten van Panama en het noordwesten van Colombia. Het mannetje is glanzend blauwgroen met zwart. Hij leeft in de kruinen van vochtig laaglandbos en is schaars en weinig bekend.

Blauwgroene pitpit (Dacnis viguieri)
Foto: brand2330 — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Weinig bekend; een dun, hoog tsiet.

Luister: ZangXC363369

Opname: Carlos Bran — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

11–12 cm. Kleine, compacte tangare met een korte, spitse snavel en een geelachtig oog. Het mannetje is glanzend turquoisegroen tot blauwgroen, met een zwarte teugel, een zwarte mantel en zwarte vleugels en staart; de vleugeldekveren hebben blauwgroene randen. Het vrouwtje is egaal dof groen, van onderen lichter en geliger, met donkerder vleugels met groene randen.

Verwarrings­soorten

Het mannetje van de blauwe pitpit Dacnis cayana is helderder blauw, niet groenachtig, en heeft een zwarte keelvlek. Het vrouwtje van de blauwe pitpit heeft een blauwgrijze kop. Het vrouwtje van de groene suikervogel Chlorophanes spiza is groter en heeft een gebogen, gele snavel.

Leefgebied

Kruinlaag en randen van vochtig laaglandbos en lage voetheuvels, ook oud secundair bos en hoge bomen in open plekken; vaak in gemengde groepen met andere tangares.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Oosten van Panama, in Darién en het oosten van de provincie Panamá; schaars en plaatselijk. Buiten het gidsgebied alleen in het noordwesten van Colombia.

  • Jaarrond
  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

De beste kans is in Darién, waar de soort zich soms aansluit bij gemengde groepen in de kruinen van hoge bomen aan bosranden; mannetjes van pitpits daar goed bekijken op de groene glans.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd (LC). Heeft een klein verspreidingsgebied en is overal schaars; kwetsbaar voor ontbossing in Darién en het noordwesten van Colombia.

Wetenschappelijke naam

Dacnis viguieri | Oustalet, J-FÉ, 1883

Oustalet, J-FÉ beschreef de soort in 1883 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Dacnis werd in 1816 ingevoerd door Cuvier, GLCFD. Dacnis komt van het Oudgriekse daknis, een niet te identificeren vogel uit Egypte. viguieri eert de Franse zoöloog Camille Viguier (1850–1930), die in Panama verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit kust van de Golf van Darién, Panama.