Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Blauwstaartamazilia
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores
Blauwstaartamazilia | Saucerottia cyanura
Blue-tailed Hummingbird | Colibrí cola azul
De blauwstaartamazilia is een kleine, groene kolibrie van de Pacifische hellingen van het zuiden van Chiapas, Guatemala, El Salvador, Honduras en Nicaragua. Hij lijkt sterk op de berylamazilia, maar heeft een blauwzwarte staart. Beide worden soms als één soort beschouwd, omdat in het zuiden van Chiapas en in Guatemala tussenvormen voorkomen.
Geluid
Een droog, zoemend dzit en een droog, kwetterend geratel bij achtervolgingen. De zang is een reeks hoge, krassende tonen.
Opname: Mike Nelson — CC BY-NC-SA 3.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een rechte zwarte snavel met een roze tot rode basis van de ondersnavel. Kop, keel en borst zijn glanzend groen. De vleugels hebben meestal een roestbruine vlek aan de basis van de armpennen, die per populatie in omvang verschilt. De stuit is paarsachtig brons, de bovenstaartdekveren zijn blauwviolet en de staart is blauwzwart. De onderbuik is grijsachtig. Het vrouwtje is doffer.
Verwarringssoorten
De berylamazilia Saucerottia beryllina heeft een paarsachtig kastanjebruine staart en bovenstaartdekveren en komt vooral hoger in de bergen voor. De costaricaanse blauwbuikamazilia Saucerottia hoffmanni heeft geen roestbruin in de vleugels en staalblauwe onderstaartdekveren; in het westen van Nicaragua komen beide voor. De roodstaartamazilia Amazilia tzacatl is groter en heeft een rode snavel en een roestbruine staart.
Leefgebied
Bosranden, secundair bos, halfbladverliezend bos, struweel, schaduwkoffie en tuinen, vooral op de Pacifische hellingen tussen ongeveer 300 en 1800 m, plaatselijk lager. Foerageert bij bloeiende struiken en bomen, vaak in koffieplantages.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het gidsgebied. Op de Pacifische hellingen van het zuiden van Chiapas en van Guatemala, verder in El Salvador, het zuiden en midden van Honduras en het westen en het centrale hoogland van Nicaragua. In Costa Rica alleen enkele meldingen in het noorden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de koffieplantages en bosranden op de zuidhelling van de vulkanen rond het meer van Atitlán in Guatemala, bijvoorbeeld in het reservaat Los Tarrales in Suchitepéquez, en in de koffiestreek rond Matagalpa en Jinotega in Nicaragua.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen. De soort gebruikt ook schaduwkoffie en bosranden; omzetting van bos in open landbouwgrond treft de soort plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Saucerottia cyanura | (Gould, 1859)
Gould beschreef de soort in 1859 als Amazilia cyanura; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Saucerottia werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. Saucerottia eert de Franse arts en vogelkundige Antoine Constant Saucerotte; de naam is afgeleid van het epitheton saucerottei (1846). cyanura is Grieks, van kuanos 'donkerblauw' en oura 'staart', naar de blauwe staart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Realejo, Nicaragua.