Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Bontkeelsaltator
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Bontkeelsaltator | Saltator maximus
Buff-throated Saltator | Saltador golianteado
De bontkeelsaltator is een forse, olijfgroene tangare met een zware snavel, een witte wenkbrauwstreep en een witte keel met een okerkleurig onderste deel. Hij leeft aan bosranden en in secundair bos in het vochtige laagland en zingt een melodieuze, lijsterachtige zang. In het gidsgebied komt hij voor van het zuidoosten van Mexico tot Panama.
Geluid
Zang een melodieuze, doorlopende reeks fluitende en kwetterende frasen, lijsterachtig en vaak lang volgehouden. Roep een kort, scherp tsjik of tsip.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
20–21 cm. Bovendelen olijfgroen, kop grijs met een korte witte wenkbrauwstreep. Keel van boven wit, naar onderen okerkleurig tot kaneel, aan de zijkant omzoomd door een brede zwarte baardstreep. Borst en buik grijs, flanken en onderstaartdekveren okerkleurig. Snavel zwaar en zwart. Mannetje en vrouwtje gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een gelige of gevlekte keel.
Verwarringssoorten
De zwartkopsaltator Saltator atriceps is groter, heeft een zwarte of zwartgrijze kruin en kopzijde, een witte keel zonder okerkleurig deel en een luide, schorre roep. De noordelijke grijze saltator Saltator grandis heeft grijze bovendelen. De gestreepte saltator Saltator striatipectus heeft een gestreepte borst en leeft in droger, open terrein.
Leefgebied
Randen van vochtig laagland- en voetheuvelbos, secundair bos, struikgewas, galerijbos, cacao- en koffieplantages en tuinen, meestal beneden 1200 m. Eet vruchten, bloemen, knoppen, bladeren en insecten. Leeft in paren of kleine groepjes, vaak in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Laagland van het zuidoosten van Mexico (vooral het zuiden van Veracruz, het noorden van Oaxaca, Tabasco, Chiapas en het zuiden van het schiereiland Yucatán), verder door Belize, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot Panama, vooral aan de Caribische kant, in Costa Rica en Panama ook aan de Pacifische kant. Buiten het gidsgebied in Zuid-Amerika tot Bolivia en in het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Komt geregeld op voedertafels met bananen bij lodges in het laagland, bijvoorbeeld aan de Caribische kant van Costa Rica. Zingende vogels zitten vaak hoog aan een bosrand.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Algemeen en verspreid; kan goed overweg met secundair bos en plantages.
Wetenschappelijke naam
Saltator maximus | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Tanagra maxima; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Saltator werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. Saltator is Latijn voor 'danser, springer', naar de huppende bewegingen van deze vogels. maximus is Latijn voor 'de grootste'; Müller beschreef hem als Tanagra maxima, de grootste van zijn 'tangaren'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.