Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bruinsnavelmuisspecht

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Bruinsnavelmuisspecht | Campylorhamphus pusillus

Brown-billed Scythebill | Picoguadaña piquipardo

De bruinsnavelmuisspecht is een muisspecht met een zeer lange, sterk sikkelvormig gebogen, bruine snavel. Hij leeft in vochtig bos van de heuvels en lagere bergen en wordt meestal alleen of in gemengde foerageergroepen gezien.

Bruinsnavelmuisspecht (Campylorhamphus pusillus)
Foto: Nick Athanas — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een reeks heldere, wat trillende fluittonen die in toonhoogte op en neer gaan.

Luister: ZangXC1180959

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

22–24 cm, waarvan een groot deel snavel. Snavel lang, dun en sterk gebogen, bruin, soms iets roodachtig. Kop, nek, mantel en onderdelen bruin met smalle, lichte beige strepen; keel bleek beige. Vleugels en staart roodbruin. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De kolibriemuisspecht Campylorhamphus trochilirostris, in het gidsgebied alleen in het laagland van het oosten van Panama, heeft een rodere snavel. Andere muisspechten hebben een veel kortere en minder gebogen snavel.

Leefgebied

Vochtig bos in de heuvels en lagere bergen, meestal tussen ongeveer 600 en 2000 m, ook bosranden en oud secundair bos. Steekt de gebogen snavel in spleten in de schors, in bromelia's en in mos op zoek naar insecten en spinnen. Sluit zich vaak aan bij gemengde foerageergroepen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied in Costa Rica en Panama. Buiten het gidsgebied in de Andes en aangrenzende gebergten van Colombia en Venezuela tot Ecuador en Peru.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

De opvallende snavel maakt de soort onmiskenbaar zodra hij in beeld is; let in bergbos van Costa Rica en Panama op gemengde groepen.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Schaars tot vrij algemeen en vaak onopvallend; afhankelijk van bos.

Wetenschappelijke naam

Campylorhamphus pusillus | (Sclater, 1860)

Sclater beschreef de soort in 1860 als Xiphorhynchus pusillus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campylorhamphus werd in 1901 ingevoerd door Bertoni. Campylorhamphus is Grieks, van kampulos 'gebogen' en rhamphos 'snavel', naar de lange, sterk gekromde snavel. pusillus is Latijn voor 'heel klein', want hij is kleiner dan verwante zeisbekken. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.