Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Cocoamuisspecht
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Cocoamuisspecht | Xiphorhynchus susurrans
Cocoa Woodcreeper | Trepatroncos cacao
De cocoamuisspecht is een middelgrote, gestreepte muisspecht van het vochtige laagland in het zuiden van Midden-Amerika. Hij is in zijn gebied een van de algemeenste muisspechten en valt vooral op door zijn luide, lachende zang. Hij komt ook voor in cacaoplantages, secundair bos en bosranden.
Geluid
Een luide, snelle reeks heldere tonen die aanzwelt en dan wegsterft, als een lachje; vaak de hele dag te horen. Daarnaast een scherp, dalend roepje.
Opname: Johan Chaves — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
22–24 cm. Snavel vrij lang en licht gebogen, met een donkere bovensnavel en een lichtere ondersnavel. Keel effen beige. Kop, nek en borst bruin met beige druppelvormige strepen; rug warm bruin met weinig of geen strepen. Vleugels en staart roodbruin. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zwartgestreepte muisspecht Xiphorhynchus lachrymosus heeft een opvallend zwart-beige gestreepte rug en een veel contrastrijkere tekening. De ivoorsnavelmuisspecht Xiphorhynchus flavigaster heeft een lichte, ivoorkleurige snavel en leeft vooral verder naar het noorden. De gevlekte muisspecht Xiphorhynchus erythropygius heeft ronde vlekken in plaats van strepen en leeft hoger in de bergen. De streepkopmuisspecht Lepidocolaptes souleyetii is kleiner en heeft een dunne, gebogen, lichte snavel.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos en voetheuvelbos, oud en jong secundair bos, bosranden, galerijbos en schaduwrijke plantages zoals cacao. Zoekt vooral op stammen en takken in de lagere en middelste etages naar insecten en andere ongewervelde dieren; volgt soms zwermen trekmieren. Nestelt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Caribische kant van Honduras (en plaatselijk het uiterste oosten van Guatemala) en Nicaragua, door Costa Rica (ook het zuiden van de Pacifische kant) tot Panama. Buiten het gidsgebied in het noorden van Colombia, Venezuela en op Trinidad en Tobago.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Algemeen bij La Selva in Costa Rica en langs de Camino del Oleoducto (Pipeline Road) in Panama. Volg de lachende zang en kijk langs stammen op ooghoogte.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Algemeen en goed bestand tegen enige verstoring van het bos.
Wetenschappelijke naam
Xiphorhynchus susurrans | (Jardine, 1847)
Jardine beschreef de soort in 1847 als Dendrocolaptes susurrans; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Xiphorhynchus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. Xiphorhynchus is Grieks, van xiphos 'zwaard' en rhunkhos 'snavel', naar de lange, rechte snavel. susurrans is Latijn voor 'fluisterend', van susurrare; een wat vreemde naam voor deze luidruchtige vogel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tobago.